Wilson Kipketer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wilson Kipketer
Wilson Kipketer (2010).jpg
Wilson Kipketer w 2010 roku
Trener Sławomir Nowak
Klub IF Sparta Kopenhaga
Wzrost 172 cm
Masa ciała 62 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Wilson Kipketer

Wilson Kosgei Kipketer (ur. 12 grudnia 1972 w Kapsabet) – kenijski lekkoatleta reprezentujący od 1995 roku Danię, który specjalizował się w biegu na 800 metrów.

Dwukrotny uczestnik i medalista igrzysk olimpijskich. Trzy razy stawał na podium mistrzostw świata oraz halowych mistrzostw świata. Zdobywca złotego medalu mistrzostw Starego Kontynentu. W biegach na 800 i 1000 metrów poprawiał w sumie siedem razy rekordy świata (w hali i na stadionie). Od 7 lipca 1997 był współrekordzistą, a od 13 sierpnia 1997 aż do 22 sierpnia 2010 roku był samodzielnym rekordzistą globu w biegu na 800 metrów, kiedy to najlepszy rezultat w historii zabrał mu David Rudisha[1][2]. Przez jedenaście lat jego trenerem był Polak Sławomir Nowak. W 2000 roku ożenił się z Dunką, Pernille. 16 sierpnia 2005 oficjalnie zakończył karierę[3][4].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Gdy był nastolatkiem jego talent dostrzegł Kipchoge Keino – kenijski długodystansowiec, czterokrotny medalista olimpijski. Keino zasugerował Kipketerowi pójście do katolickiej szkoły św. Patryka w Iten, która znana była z wychowywania młodych biegaczy[3]. Pierwszymi dużymi występami międzynarodowymi były dla biegacza starty w mistrzostwach świata juniorów w 1988 w Kanadzie – w biegu na 800 metrów został zdyskwalifikowany już w eliminacjach, a kenijska sztafeta 4 x 400 metrów z Kipketerem na pierwszej zmianie zajęła wówczas 7. miejsce w biegu eliminacyjnym i nie awansowała do finału[5]. Dwa lata później na kolejnym juniorskim czempionacie był 4. w biegu na 800 metrów, a sztafeta zajęła 8. miejsce[6].

W 1990 roku biegacz wyjechał do Danii na wymianę studencką i podjął naukę na Uniwersytecie Kopenhaskim. W tym samym czasie złożył wniosek o przyznanie mu duńskiego obywatelstwa, które otrzymał w 1994 i od 1995 zaczął reprezentować nowy kraj. Trzykrotnie zdobył złote medale młodzieżowych mistrzostw Danii startując w barwach Københavns IF (w 1991 na 800 metrów, w 1992 na 400 i 800 metrów). W 1993 i 1994, jeszcze jako Kenijczyk wywalczył jedyne w swojej karierze tytuły mistrza Danii[7], startując w barwach IF Sparta Kopenhaga – klub ten reprezentował aż do zakończenia kariery sportowej. Już w swoim pierwszym dużym międzynarodowym starcie – na mistrzostwach świata w Göteborgu (1995) – zdobył dla Danii złoty medal i tytuł mistrza globu w biegu na 800 metrów[8]. W 1996 roku był niepokonany przez cały sezon jednak Międzynarodowy Komitet Olimpijski zabronił mu bronić duńskich barw na igrzyskach olimpijskich w Atlancie[9]. Po tym wydarzeniu Kipketer rozważał zakończenie kariery[3] jednak na koniec sezonu 1996 ustanowił rekord życiowy na zawodach w Rieti czasem 1:41,83.

U szczytu swojej kariery Kipketer był w 1997 roku. W marcu podczas halowych mistrzostw świata zdobył złoty medal i dwa razy poprawiał halowy rekord świata: 1:43,96 (7 marca)[10] i 1:42,67 (9 marca)[11]. Podczas zawodów DN Galan w Sztokholmie, 7 lipca, wyrównał rekord świata w biegu na 800 metrów uzyskując na stadionie olimpijskim rezultat 1:41,73 (poprzednio rezultat ten osiągnął w 1981 roku Sebastiana Coe)[2]. Miesiąc później obronił tytuł mistrza świata wygrywając bieg na 800 m w Atenach[12]. Po czempionacie na zawodach Weltklasse Zürich poprawił rekord świata czasem 1:41,24 – rekord Kipketera był jednym z trzech takich wyników osiągnięty podczas tego mityngu w ciągu 70 minut – oprócz średniodystansowca najlepsze wyniki w historii osiągnęli wówczas także Haile Gebrselassie w biegu na 5000 metrów[13] oraz Wilson Boit Kipketer w biegu na 3000 m z przeszkodami[14]. Dwa tygodnie później w Kolonii wynikiem 1:41,11 ustanowił rekord świata w biegu na 800 metrów, który przetrwał aż do sierpnia 2010 roku[1]. Na koniec sezonu został wybrany najlepszym lekkoatletą 1997 roku w prestiżowym plebiscycie Track & Field Athlete of the Year.

W 1998 roku pojechał na wakacje do rodzinnej wioski w Kenii[9]. Po powrocie źle się czuł, a lekarze rozpoznali jego chorobę jako grypę[3]. Ostatecznie okazało się, że zachorował na malarię. Mimo walki z chorobą ostatecznie wystartował w mistrzostwach Europy, podczas których zajął 8. miejsce[15]. Do odnoszenia dużych sukcesów wrócił w kolejnym sezonie kiedy to zdobył srebrny medal halowych mistrzostw globu[16] oraz ponownie obronił mistrzowski tytuł na stadionie[17].

Na początku olimpijskiego roku 2000 dwa razy poprawiał halowy rekord świata w biegu na 1000 metrów – 6 lutego w Stuttgarcie uzyskał czas 2:15,25, a 20 lutego w Birmingham 2:14,96[18]. We wrześniu, w Sydney, zdobył swój pierwszy medal igrzysk olimpijskich – był drugi przegrywając złoty medal o 0,06 sekundy[3].

23 czerwca 2002 podczas zawodów I ligi pucharu Europy w hiszpańskiej Sewilli duńska sztafeta 4 x 400 metrów, z Kipketerem na ostatniej zmianie, ustanowiła rekord kraju w tej konkurencji – 3:07,67[19]. Był to ostatni z 18 rekordów Danii, jakie w ciągu kariery ustanowił Kipketer. Półtora miesiąca później zdobył złoty medal mistrzostw Europy pokonując mistrza świata z 2001 roku z Edmonton Szwajcara André Buchera[20]. W kolejnym sezonie został, drugi raz w karierze, halowym wicemistrzem świata, a w Paryżu zajął 4. miejsce na mistrzostwach globu. Ostatni sukces odniósł w 2004 roku zdobywając brązowy medal igrzysk olimpijskich. Chciał pożegnać się z kibicami w roku 2006 na mistrzostwach Europy jednak ostatecznie zakończył karierę w sierpniu 2005 roku[3].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
1988 Mistrzostwa świata juniorów Kanada Greater Sudbury sztafeta 4 x 400 m 7. miejsce 3:11,71 Kenia
bieg na 800 m DQ Kenia
1990 Mistrzostwa świata juniorów Bułgaria Płowdiw bieg na 800 m 4. miejsce 1:48,13 Kenia
sztafeta 4 x 400 m 8. miejsce 3:07,86 Kenia
1995 I liga pucharu Europy Szwajcaria Bazylea bieg na 800 m 1. miejsce 1:46,61 Dania
1995 Mistrzostwa świata Szwecja Göteborg bieg na 800 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 1:45,08 Dania
1995 Finał Grand Prix IAAF Monako Monako bieg na 800 m 2. miejsce 1:45,28 Dania
1996 I liga pucharu Europy Norwegia Bergen bieg na 800 m 1. miejsce 1:44,33 Dania
1997 Halowe mistrzostwa świata Francja Paryż bieg na 800 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 1:42,67 Dania
1997 II liga pucharu Europy Dania Odense bieg na 800 m 1. miejsce 1:47,98 Dania
sztafeta 4 x 400 m 1. miejsce 3:09,96 Dania
1997 Mistrzostwa świata Grecja Ateny bieg na 800 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 1:43,38 Dania
1997 Finał Grand Prix IAAF Japonia Fukuoka bieg na 800 m 1. miejsce 1:42,98 Dania
1998 Mistrzostwa Europy Węgry Budapeszt bieg na 800 m 8. miejsce 1:50,13 Dania
1999 Halowe mistrzostwa świata Japonia Maebashi bieg na 800 m Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 1:45,49 Dania
1999 II liga pucharu Europy Chorwacja Pula bieg na 800 m 1. miejsce 1:47,03 Dania
1999 Mistrzostwa świata Hiszpania Sewilla bieg na 800 m Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce 1:43,30 Dania
1999 Finał Grand Prix IAAF Niemcy Monachium bieg na 800 m 1. miejsce 1:43,55 Dania
2000 Igrzyska olimpijskie Australia Sydney bieg na 800 m Silver medal.svg 2. miejsce 1:45,14 Dania
2002 I liga pucharu Europy Hiszpania Sewilla bieg na 800 m 1. miejsce 1:44,28 Dania
2002 Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium bieg na 800 m Gold medal europe.svg 1. miejsce 1:47,25 Dania
2003 Halowe mistrzostwa świata Wielka Brytania Birmingham bieg na 800 m Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce 1:45,87 Dania
2003 Mistrzostwa świata Francja Paryż bieg na 800 m 4. miejsce 1:45,23 Dania
2003 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Monako Monako bieg na 800 m 4. miejsce 1:46,40 Dania
2004 Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny bieg na 800 m Bronze medal.svg 3. miejsce 1:44,65 Dania
2004 Światowy finał lekkoatletyczny IAAF Monako Monako bieg na 800 m 4. miejsce 1:46,37 Dania

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Konkurencja Wynik Data Miejsce Uwagi
Bieg na 400 m 46,85 19 czerwca 1994 Dania Lyngby[21]
Bieg na 600 m 1:16,2[22] 10 lipca 1996 Francja Nicea
Bieg na 800 m 1:41,11 24 sierpnia 1997 Niemcy Kolonia były rekord świata
Bieg na 1000 m 2:16,29 23 sierpnia 1995 Dania Kopenhaga rekord Danii
Bieg na 1500 m 3:42,80 1993
Bieg na milę 3:59,57 5 lipca 1993 Szwecja Sztokholm
Bieg na 800 m (hala) 1:42,67 9 marca 1997 Francja Paryż halowy rekord świata
Bieg na 1000 m (hala) 2:14,96 20 lutego 2000 Wielka Brytania Birmingham halowy rekord świata

Przypisy

  1. 1,0 1,1 David Martin: 1:41.09 800m World record by Rudisha in Berlin (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  2. 2,0 2,1 Progression of Official World Record / Men's 800 m (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Radosław Leniarski: Wilson Kipketer zakończył karierę (ang.). sport.pl. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  4. Wilson Kipketer announces retirement – Exclusive interview (ang.). iaaf.org. [dostęp 14 kwietnia 2011].
  5. 1988 World Junior Championships (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  6. 1990 World Junior Championships (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  7. Danish Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  8. 1995 IAAF World Championships in Athletics – 800 m (Results) (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  9. 9,0 9,1 Przekroczyli granice wyobraźni (pol.). bydgoszcz.gazeta.pl. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  10. Nick Davies: Kipketer breaks World Indoor Record for 800m in heats (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  11. Progression of Official World Indoor Record / Men's 800 m (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  12. 1997 IAAF World Championships in Athletics – 800 m (Results) (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  13. Progression of Official World Record / Men's 5000 m (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  14. Progression of Official World Record / Men's 3000 m steeple (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  15. 1998 European Athletics Championships – Day 6 (Results) (ang.). athletix.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  16. 7th IAAF World Indoor Championships in Athletics: Official Results - 800 METRES - Men - Final (ang.). iaaf.org. [dostęp 16 maja 2012].
  17. 1999 IAAF World Championships in Athletics – 800 m (Results) (ang.). iaaf.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  18. Progression of Official World Indoor Record / Men's 1000 m (ang.). tilastopaja.org. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  19. Biuletyn iaaf sprzed mistrzostw świata 2009 (ang.). [dostęp 27 sierpnia 2010]. s. 181.
  20. European Championships (Men) (ang.). gbrathletics.com. [dostęp 23 sierpnia 2010].
  21. DENMARK ALL-TIME LISTS 400m MEN (ang.). trackinsun.com. [dostęp 27 sierpnia 2010].
  22. Wynik z pomiaru ręcznego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]