Wilson Oruma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wilson Oruma
Wilson Oruma.jpg
Imię i nazwisko Wilson Oruma
Data i miejsce
urodzenia
30 grudnia 1976
Warri, Nigeria
Pozycja pomocnik
Wzrost 174 cm
Informacje klubowe
Obecny klub AO Kavala
Numer 10
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
1993–1994
1994–1998
1996–1997
1998–1999
1999–2000
2000–2002
2002–2005
2005–2008
2008–2009
2009–
Bendel Insurance
RC Lens
AS Nancy (wyp.)
Samsunspor
Nîmes Olympique
Servette Genewa
FC Sochaux
Olympique Marsylia
EA Guingamp
AO Kavala

42 (2)
22 (0)
21 (4)
25 (2)
49 (12)
77 (6)
55 (3)
24 (5)
12 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
1995–2006  Nigeria 14 (2)
  1. Mecze i gole w lidze akt. w dniu 15 grudnia 2009.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. w dniu 15 grudnia 2009.

Wilson Oruma (ur. 30 grudnia 1976 w Warri) – piłkarz nigeryjski grający na pozycji ofensywnego pomocnika. Mierzy 176 cm, waży 71 kg. Nosi przydomek "Headmaster Jr".

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Oruma urodził się w mieście Warri. Piłkarską karierę zaczynał jednak w mieście Benin, w tamtejszym Bendel Insurance FC. W barwach tego zespołu zadebiutował w 1993 roku w nigeryjskiej ekstraklasie w wieku 16 lat. W 1994 był członkiem składu Insurance, który zwyciężył w CAF Cup, zwyciężając w finale z angolskim Primeiro de Maio.

Pod koniec 1994 roku Oruma trafił do Europy i podpisał kontrakt z klubem Ligue 1, RC Lens. W drużynie Lens zadebiutował 29 lipca 1994 w zremisowanym 1:1 meczu z Lille OSC. Młody Oruma szybko wywalczył sobie miejsce na środku pomocy i w sezonie 1994/1995 zagrał w 21 meczach swojej drużyny oraz zdobył 2 gole w Ligue 1, a z Lens zajął 5. pozycję w lidze. Rok później jednak stał się rezerwowym klubu z miasta Lens i w całym sezonie tylko 14 razy pojawił się na boisku, w większości wchodząc na nie z ławki rezerwowych – z Lens w sezonie 1995/1996 zajął 5. miejsce, a w Pucharze UEFA doszedł do 3. rundy, z której odpadł po dwumeczu ze Slavią Praga.

Słaby sezon w Lens spowodował, że kierownictwo tego klubu zdecydowało się wypożyczyć Orumę do innego zespołu i latem 1996 wybór padł na AS Nancy. W Nancy zadebiutował w 3.kolejce, 23 sierpnia w zremisowanym 0:0 meczu z Paris Saint-Germain. W całym sezonie rozegrał 22 mecze (wszystkie w pełnym wymiarze czasowym) i zdobył 2 gole, ale nie zdołał pomóc drużynie w utrzymaniu się w lidze i Nancy zajmując 18. pozycję zostało zdegradowane do Ligue 2. Na sezon 1997/1998 Wilson wrócił do Lens, ale zagrał tam tylko w 7 ligowych meczach, toteż nie miał wielkiego udziału w wywalczeniu przez ten klub mistrzostwa Francji.

Latem 1998 Lens znów wypożyczyło Orumę, tym razem do tureckiego Samsunsporu. W Turcji zdobył 4 gole w 21 rozegranych meczach i stał się drugim najlepszym strzelcem swojego zespołu. Z zespołem tym zajął 10. miejsce w lidze.

W 1999 roku Oruma wrócił do Francji, ale po raz trzeci zrezygnowano z jego usług w Lens i wypożyczono go. Tym razem Wilson trafił do Ligue 2, do klubu Nîmes Olympique. W drugiej lidze strzelił 2 gole, jednak Olympique zagrało słaby sezon i zajęło niską 14. pozycję w lidze. Latem 2000 Oruma wrócił do Lens, został wystawiony na listę transferową i wkrótce opuścił francuski klub.

Kolejnym przystankiem w karierze Wilsona był szwajcarski zespół Servette Genewa. W genewskim zespole błysnął skutecznością, co jak na pomocnika nie jest zbyt częste. W lidze szwajcarskiej strzelił aż 7 goli i ze swoim zespołem zajął 5. pozycję. Oruma skuteczny był także w rozgrywkach Pucharu UEFA w kolejnym sezonie (2001/2002), gdy w meczach pierwszej (ze Slavią Praga) oraz drugiej rundy (Realem Saragossa) zdobywał wszystkie gole dla swojego zespołu. W 3. rundzie Servette pokonało w dwumeczu Herthę BSC Berlin 3:0, a odpadło dopiero w 1/8 finału po bojach z Valencią. W lidze Servette spisało się lepiej jak przed rokiem i zajęło 4. pozycję, a Oruma w rozgrywkach ligowych zdobył 5 bramek.

W lipcu 2002 Oruma wrócił do Francji. Podpisał kontrakt z FC Sochaux-Montbéliard i w tym zespole kontynuował swoją dobrą formę ze Szwajcarii. W Sochaux zadebiutował w 3. kolejce Ligue 1, 17 sierpnia w wygranym 4:2 meczu z FC Nantes i w 89. minucie meczu zdobył gola ustalającego wynik meczu. W pierwszym sezonie gry na Stade Auguste Bonal zdobył łącznie 3 gole i zagrał w 28 meczach, w większości w pierwszej jedenastce. Z Sochaux zajął 5. miejsce w lidze, gwarantujące start w Pucharze UEFA. W sezonie 2003/2004 z Sochaux zdobył Puchar Ligi Francuskiej, a w lidze zdobył 1 gola (14 lutego w meczu z Girondins Bordeaux), dostał czerwoną kartkę (w meczu z Paris Saint-Germain) i zagrał w 24 meczach ligowych. W Pucharze UEFA zakończył rozgrywki ze swoim klubem na 3. rundzie, gdzie Sochaux dzięki mniej strzelonym golom na wyjeździe uległo Interowi Mediolan. W Sochaux Oruma spędził jeszcze jeden sezon, w którym, podobnie jak jego partnerzy, nie błyszczał. Zagrał 25 meczów, strzelił 2 gole i zajął ze swoją drużyną 9. miejsce. W Pucharze UEFA zdobył 1 bramkę (ze Stabæk IF), a z pucharu odpadł z Sochaux w 1/16 finału po dwumeczu z Olympiakosem Pireus.

Latem 2005 Orumie skończył się kontrakt z Sochaux. Został sciągnięty za darmo do Olympique Marsylia przez trenera Jean Fernandeza. W klubie z Marsylii zadebiutował w 2. kolejce ligowej, 6 sierpnia w przegranym 0:2 wyjazdowym meczu z Lens. W OM grał w środku pomocy i był jej podstawowym zawodnikiem. Przez cały sezon zagrał w 30 meczach, zdobył 3 gole (z Sochaux, FC Nantes i AS Monaco). W Pucharze UEFA doszedł z Marsylią do 1/8 finału (tam odpadli z Zenitem Sankt Petersburg), a w lidze zajął 5. miejsce w lidze. W sezonie 2006/2007 brał udział w Pucharze Intertoto, w którego wyszedł z Marsylią zwycięsko, ale nie zdołał się zakwalifikować do fazu grupowej Pucharu UEFA – Marsylia odpadła po dwumeczu z FK Mlada Boleslav.

Sezon 2008/2009 Oruma spędził w drugoligowym francuskim EA Guingamp, a po zakończeniu rozgrywek odszedł do beniaminka greckiej Super League Ellada - AO Kavala.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1993 Bendel Insurance FC Nigeria  Premier League (NGA)  ?  ?
1994 Bendel Insurance FC Nigeria  Premier League (NGA)  ?  ?
1994/95 RC Lens Francja  Ligue 1 21 2
1995/96 RC Lens Francja  Ligue 1 14 0
1996/97 AS Nancy Francja  Ligue 1 22 0
1997/98 RC Lens Francja  Ligue 1 7 0
1998/99 Samsunspor Turcja  Superliga 21 4
1999/00 Nîmes Olympique Francja  Ligue 2 25 2
2000/01 Servette Genewa Szwajcaria  Swiss Super League 19 7
2001/02 Servette Genewa Szwajcaria  Swiss Super League 31 5
2002/03 FC Sochaux-Montbéliard Francja  Ligue 1 28 3
2003/04 FC Sochaux-Montbéliard Francja  Ligue 1 24 1
2004/05 FC Sochaux-Montbéliard Francja  Ligue 1 25 2
2005/06 Olympique Marsylia Francja  Ligue 1 30 3
2006/07 Olympique Marsylia Francja  Ligue 1 18 0
2007/08 Olympique Marsylia Francja  Ligue 1 7 0
2008/09 EA Guingamp Francja  Ligue 2 24 5
2009/10 AO Kavala Grecja  Super League Ellada
Łącznie w Ligue 1 196 11
Łącznie w Tureckiej Superlidze 21 4
Łącznie w Axpo Super League 50 12
Łącznie w Ligue 2 24 5

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Olympic rings with white rims.svg
Piłka nożna
Gold medal with cup.svg Złoto
1996
Atlanta
Piłka nożna

W 1993 Oruma po raz pierwszy błysnął na arenie międzynarodowej. Był członkiem kadry młodzieżowej Nigerii U-17, która wywalczyła złoty medal na Mistrzostwach Świata w Japonii. Został królem strzelców tamtego turnieju i jednym z najlepszych graczy całych mistrzostw.

W pierwszej reprezentacji "Super Orłów" zadebiutował 21 października 1995 roku w wygranym 3:2 meczu z Uzbekistanem rozegranym w ramach finału Mistrzostw Azjatycko-Afrykańskich.

W 1996 roku był w kadrze reprezentacji olimpijskiej, która wywalczyła złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Atlancie. Był tam rezerwowym dla Augustine Okochy i w całym turnieju zagrał łącznie tylko 38 minut.

W 1997 roku Oruma strzelił swojego pierwszego gola w pierwszej reprezentacji. Fakt ten miał miejsce 7 czerwca w wygranym 3:1 meczu z Kenią rozegranym w ramach kwalifikacji do MŚ we Francji. Dzięki temu zwycięstwu Nigeria była pierwszą reprezentacją (nie licząc gospodarzy Francji oraz mistrzów świata Brazylii), która zakwalifikowała się do tego turnieju).

W 1998 został powołany na finały mistrzostw świata. Dobrze spisywał się w okresie przygotowawczym do samych finałów, jednak na czas wykurował się Okocha i to on grał na pozycji ofensywnego pomocnika sadzając Orumę na ławce rezerwowych. Wilson zagrał tylko w jednym meczu, z Paragwajem, przegranym 1:3 i zdobył honorowego gola dla Nigerii po podaniu Tijjani Babangidy. Nigeria odpadła w 1/8 finału po porażce 1:4 z Danią, ale Oruma nie zagrał w tym meczu.

W 2002 roku nie wziął udziału w sparingach przed Pucharem Narodów Afryki i pierwotnie nie był brany pod uwagę przy ustalaniu składu. Jednak na skutek kontuzji Emeki Ifejiagwy selekcjoner Shaibu Amodu zdecydował się na powołanie Orumy twierdząc, że ma za dużo obrońców w kadrze. Oruma w tym turnieju zagrał tylko raz – w półfinale z Senegalem, ale nie wykorzystał rzutu karnego i Nigeria przegrała po dogrywce 1:2. Z Mali Oruma przywiózł brązowy medal.

W 2006 roku Wilson zaliczył swój kolejny turniej o Puchar Narodów Afryki. Zagrał w 3 meczach – z Ghaną (1:0), z Zimbabwe (2:0) oraz o 3. miejsce z Senegalem, wygrany 1:0. Zagrał w nim 67 minut i przywiózł drugi brązowy medal w karierze.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • CAF Cup: 1994 z Bendel Insurance
  • Mistrzostwo Francji: 1998 z Lens
  • Puchar Ligi Francuskiej: 2004 z Sochaux
  • Mistrzostwo Świata U-17: 1993
  • Złoty medal IO: 1996
  • Udział w MŚ: 1998
  • Brązowy medal PNA: 2002, 2006

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]