Wilson Price Hunt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wilson Price Hunt (czasami William Price Hunt) to amerykański handlarz futer, podróżnik i odkrywca, ur. w Trenton w stanie New Jersey w roku 1782, zm. w St. Louis w 1842.

Od roku 1804 zajął się handlem futrami w St. Louis. W roku 1810 został zaangażowany przez Johna Astora, założyciela American Fur Company, do przeprowadzenia ekspedycji lądowej w górę rzeki Missouri aż do pacyficznego wybrzeża Oregonu, gdzie wcześniejsza wyprawa morzem - wokół przylądka Horn - pod kierunkiem Roberta Stuarta założyła w marcu roku 1811 faktorię handlową w ujściu Kolumbii o nazwie Astoria.

Hunt zaangażował grupę Kanadyjczyków z Montrealu, których sprowadził do St. Louis, a już na miejscu Pierre'a Doriona i jego żonę Marie Dorion jako przewodników i tłumaczy. Poza nimi w St. Louis dołączyli tłumacz Edward Rose i Donald MacKenzie, dawniej działający w North West Company.

Ekspedycja wyruszyła z St. Louis w marcu lub kwietniu 1811 roku posuwając się drogą wodną w górę Missisipi i zatrzymując najpierw w Fort Osage, a następnie w wiosce Indian Arikara w północnowschodniej Dakocie. Na tym wstępnym odcinku wyprawy towarzyszyli im angielski naukowiec John Bradbury i amerykański botanik Thomas Nuttall.

Na tym odcinku podróży grupa Hunta posuwała się równolegle z wyprawą Manuela Lisy. W wiosce Arikarów Hunt postanowił zrezygnować z transportu rzecznego. Wymienił z Lisą swe łodzie na konie, dostał kilka dodatkowych od Arikarów i ruszył na zachód wzdłuż rzeki Cheyenne omijając Black Hills.

We wrześniu 1811 roku ekspedycja dotarła do południowego krańca gór Bighorn i posuwała się dalej na zachód przez przełęcz Teton w górach Wind River ku dolinie rzeki Snake. Tu ponownie nabyto od Indian canoe próbując spływu rzeką, ale po stracie kilku ludzi na bardzo bystrej i niebezpiecznej Snake, wrócono do drogi lądowej.

Posuwając się dalej pieszo wędrowcy - wzdłuż rzek Snake i Salmon - pokonali pasmo Gór Błękitnich, a następnie wzdłuż biegu rzeki Kolumbia dotarli w lutym 1812 roku do Astorii. Część drogi, jaką pokonali, stała się po trzech dziesięcioleciach tzw. "szlakiem oregońskim".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Herman J. Viola: Exploring the West. Washington D.C.: Smithsonian Books, 1988. ISBN 0-8109-0889-1.
  • Carl Waldman i Jon Cunningham: Encyclopedia of Exploration t.2. New York: Facts On File, Inc., 2004. ISBN 0-8160-4677-8.