Wim Slijkhuis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wim Slijkhuis
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1923
Lejda
Data i miejsce śmierci 28 czerwca 2003
Badhoevedorp
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

Willem Frederik "Wim" Slijkhuis (ur. 13 stycznia 1923 w Lejdzie, zm. 28 czerwca 2003 w Badhoevedorp) – holenderski lekkoatleta, średnio- i długodystansowy, dwukrotny medalista olimpijski i mistrz Europy.

Rozpoczął międzynarodową karierę wkrótce po zakończeniu II wojny światowej. Na mistrzostwach Europy w 1946 w Oslo wywalczył srebrny medal w biegu na 5000 m z czasem 14:14,0, który był rekordem Holandii[1] (zwyciężył Sydney Wooderson z Wielkiej Brytanii).

Na igrzyskach olimpijskich w 1948 w Londynie Slijkhuis zdobył dwa brązowe medale: najpierw w biegu na 5000 m, a później w biegu na 1500 m. W tym drugim biegu wyrównał własny rekord Holandii wynikiem 3:50,4.

Na mistrzostwach Europy w 1950 w Brukseli wystąpił tylko w biegu na 1500 m, w którym zdobył złoty medal z czasem 3:47,2. Nie był to jego rekord życiowy, ponieważ rok wcześniej w Antwerpii przebiegł ten dystans w czasie 3:43,8. Występ Slijkhuisa na igrzyskach olimpijskich w 1952 w Helsinkach był nieudany – nie ukończył eliminacyjnego biegu na 1500 m.

Slijkhuis zdobył 18 tytułów mistrza Holandii:

  • bieg na 1500 m – 1949, 1951 i 1953
  • bieg na 5000 m – 1942, 1943, 1944, 1946, 1948, 1949, 1950 i 1951
  • bieg przełajowy (krótki dystans) – 1946 i 1948
  • bieg przełajowy (długi dystans) – 1943, 1946, 1947, 1948 i 1949

Wielokrotnie ustanawiał rekordy kraju na różnych dystansach (m.in. pięciokrotnie na 1500 oraz czterokrotnie na 5000 metrów)[2]. Zakończył karierę biegacza w 1954 wskutek kontuzji.

Przypisy

  1. Mirko Jalava (red.): Statistics Handbook. Göteborg: 2006, s. 100.
  2. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 40, 47.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]