Wina urugwajskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Winogrono szczepu tannat

Urugwaj jest czwartym co do wielkości producentem wina w Ameryce Południowej[1]. Winnice w rękach 270 właścicieli zajmują obszar około 10 000 ha[2][3] i dają surowiec do produkcji ok. 0,9–1,0 mln hl wina rocznie[3][4]. Za narodowy szczep Urugwaju uchodzi czerwony tannat[1][5].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pojedyncze winnice założyli hiszpańscy kolonizatorzy w 1650 roku[2], w których uprawiano winorośl odmiany moscatel. Przełomowym dla produkcji wina okazał się napływ europejskich imigrantów w XIX wieku. Bask Pascal Harriague sprowadził około roku 1870 z regionu Madiran w południowej Francji sadzonki czerwonego szczepu tannat i obsadził nimi 200 hektarów[2][4]. W jego ślad poszli także m.in. Katalończyk Franciso Vidiella, który zajął się także handlem winem oraz Pablo Varzi, pochodzący z Włoch, który rozpoczął uprawę innych odmian europejskich, w tym cabernet sauvignon, merlot i malbec[2][4]. Pierwsze święto winobrania odbyło się z inicjatywy Vidielli w Colón (obecnie dzielnica Montevideo) 25 lutego 1883[4].

Powierzchnia upraw i liczba producentów ustawicznie rosła, w dużej mierze wskutek imigracji. Liczne powstałe wtedy wytwórnie istnieją nadal[2]. Istotną dla sukcesu przemysłu winiarskiego okazała się popularyzacja śródziemnomorskiej kultury picia wina wśród Urugwajczyków[2]. W odpowiedzi na zapotrzebowanie powstały placówki naukowo-edukacyjne kształcące winogrodników i winiarzy (Wydział Rolnictwa Uniwersytetu Republiki w 1906, Escuela Industrial de Enología w 1940 roku). Stopniowa poprawa jakości wina od lat 70. XX wieku pozwoliła na rozwinięcie eksportu, a w roku 1987 utworzono Narodowy Instytut Wina INAVI, odpowiedzialny m.in. za regulacje wytwórcze i kontrolę jakości[4][2].

Warunki naturalne[edytuj | edytuj kod]

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Urugwaju leży w strefie klimatu morskiego pod wpływem Oceanu Atlantyckiego, w szczególności prądu Malvinas z Antarktydy, który zapewnia dopływ chłodnego i wilgotnego powietrza[2][3]. Warunki klimatyczne tej części przyrównywane są do pogody w Bordeaux, a ograniczającą amplitudy temperatur rolę Żyrondy odgrywa Rio de la Plata[2].

Wnętrze kraju znajduje się w strefie podzwrotnikowej.

Gleby[edytuj | edytuj kod]

Większość winnic znajduje się na bogatych w wapień, piaszczystych i gliniastych glebach południa kraju[2]. W centrum podłoże jest piaszczyste, a na północnym zachodzie – gliniaste[3].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Położenie regionów winiarskich Urugwaju
Butelka urugwajskiego wina Don Pascual z winogron tannat

Regiony winiarskie[edytuj | edytuj kod]

W okolicach stolicy, Montevideo i otaczających ją departamentach Canelones, San José i Florida wytwarza się aż 88% urugwajskiego wina. Nadbrzeżna część departamentu Colonia odpowiada za 6,5% produkcji. Winnice spotyka się także w departamentach Paysandú, Salto, Artigas na północnym zachodzie, na północny wschód od miasta Durazno (tzw. Centrum), w regionie Rivera-Tacuarembó (departament), a także w pobliżu końcowych odcinków rzek Río Negro i Urugwaj[2].

Szczepy winogron[edytuj | edytuj kod]

Dominującym i emblematycznym dla Urugwaju szczepem winorośli (25% powierzchni upraw[6]) jest czerwony tannat, znany także pod nazwą harriague od nazwiska jego popularyzatora[2]. Duża zawartość garbników zapewnia długowieczność, ale jednocześnie wymaga kilkuletniego starzenia dla złagodzenia smaku. Czasami winiarze wykorzystują proces mikroutleniania, by obniżyć cierpkość garbników w winie albo też łączą tannat z innymi szczepami[7][6].

Popularnymi odmianami winorośli są klasyczne bordoskie szczepy cabernet sauvignon i merlot, czerwone syrah, sangiovese i pinot noir oraz białe viognier, sauvignon blanc, chardonnay i sémillon[2][8].

Wina[edytuj | edytuj kod]

Skład odmianowy i charakter win jest porównywany do win europejskich, szczególnie bordoskich, o stosunkowo niewysokiej zawartości alkoholu. Urugwaj to kraj kojarzony z winami czerwonymi. Tannat dominuje w produkcji, ale jest chętnie mieszany z łagodniejszymi w smaku szczepami[9][6][8]. W sprzedaży są nawet jakościowe wina złożone z pięciu odmian winogron[2]. Jancis Robinson proponuje wina tannat jako świetny dodatek do czekolady[6].

Klasyfikacja win[edytuj | edytuj kod]

W Urugwaju istnieją dwa stopnie klasyfikacji win:

  • Vino de calidad preferente (VCP), które obligatoryjnie muszą spełniać kryteria określone przepisami i być sprzedawane w butelkach do 750 ml
  • Vino común (VC), proste wina sprzedawane w dużych pojemnikach, często winifikowane jako wino różowe

Struktura produkcji[edytuj | edytuj kod]

Winnice kraju należą do 270 właścicieli[2]. Eksportem wina zajmuje się ponad 20 przedsiębiorstw. Większość wyprodukowanego wina zaspokaja popyt wewnętrzny (przeciętny Urugwajczyk pije aż 33 litry wina rocznie[2][4]), na eksport trafia 3% produkcji, wyłącznie z predykatem V.C.P.[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Uruguay is wine world's rising star (ang.). [dostęp 12 lipca 2012].
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 Anthony Rose: Ameryka Południowa. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 852–853. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Uruguay (fr.). 75cl.info. [dostęp 12 lipca 2012].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 La Historia del Vino en Uruguay (hiszp.). Portal de vinos uruguayos. [dostęp 12 lipca 2012].
  5. Wine of Uruguay (ang.). [dostęp 12 lipca 2012].
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 Tim Burford: Uruguay. Chalfont St. Peter: Bradt Travel Guides, 2010, s. 142. ISBN 9781841623160. (ang.)
  7. André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 278. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)
  8. 8,0 8,1 Tom Stevenson: The Sotheby's Wine Encyclopedia. Wyd. 4. Londyn: Dorling Kindersley, 2005, s. 542. ISBN 0-7566-1324-8. (ang.)
  9. Tim Burford: Uruguay. Chalfont St. Peter: Bradt Travel Guides, 2010, s. 143–150. ISBN 9781841623160. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons