Wina włoskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Obszary uprawy winorośli we Włoszech

Włochy są jednym z najstarszych regionów uprawy winorośli na świecie. Początkowo na terenie dzisiejszych Włoch uprawiali je Etruskowie i Grecy. Potem produkcja wina rozwijała się w starożytnym Rzymie.

Włochy konkurują z Francją i Hiszpanią o status największego producenta wina na świecie. W zależności od warunków pogodowych produkcja jest nieznacznie większa lub mniejsza niż produkcja wina we Francji[1]. Ponad milion winnic wytwarza ok. 15% światowej produkcji wina. Takie rodzaje win jak: chianti, marsala czy bardolino zyskały popularność na całym świecie.

Odmiany (szczepy) winorośli[edytuj | edytuj kod]

Włoskie Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa (MIRAF) utworzyło rejestr ponad 350 odmian winorośli nadając im status „uznanych urzędowo”. Poza tym na terenie Włoch uprawiane jest ponad 500 innych odmian. Czterysta odmian jest uznawanych za autochtoniczne odmiany włoskie[2].

Najczęściej uprawianymi we Włoszech odmianami winorośli są (w kolejności): sangiovese (ponad 10% upraw), catarrato bianco, trebbiano toscano, montepulciano, barbera, merlot, trebbiano romagnolo, negroamaro, moscato bianco, chardonnay, garganega, nero d'avola[2][3]. W przeciwieństwie do rodzimych szczepów powierzchnia upraw chardonnay wzrosła pomiędzy 1990 a 2000 rokiem niemal dwukrotnie[3].

Duże znaczenie w poszczególnych regionach mają m.in. aglianico, arneis, cortese, corvina veronese, dolcetto, garganega, greco bianco, nebbiolo, primitivo, verdicchio i vernaccia.

Klasyfikacja win[edytuj | edytuj kod]

Instytucje regulujące rynek winiarski we Włoszech posługują się kilkustopniową klasyfikacją nadawaną winom pochodzącym z określonych regionów winiarskich.

  • DOCG (wł. Denominazione di Origine Controllata e Garantita)
  • DOC (wł. Denominazione di Origine Controllata)
  • IGT (wł. Indicazione Geografica Tipica)
  • VdT (wł. Vino da Tavola)

Rodzaje win[edytuj | edytuj kod]

Każdy region Włoch może poszczycić się własnymi winami:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Deutscher Wein Statistik (niem. • ang.). Deutscher Weininstitut, 2011. [dostęp 30 stycznia 2013].
  2. 2,0 2,1 Tutto vino. Guida complete ai vini d'Italia. Florencja: Giunti Editori, 2008, s. 39. ISBN 978-88-440-3610-2. (wł.)
  3. 3,0 3,1 Eckhard Supp, Steffen Maus: Włochy. W: André Dominé: Wino. Wyd. 2. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2009, s. 343. ISBN 978-83-7626-712-8. (pol.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Keevil S. (praca zbiorowa), Wina świata. Kraje, regiony, producenci. Jak wybierać i serwować wino, Wyd. Wiedza i Życie, Warszawa 2007, ISBN 978-83-7184-276-4