Wincenty Romano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławiony
Wincenty Romano
Vincenzo Domenico Romano
Vinzenz Dominikus Romano.jpg
Data urodzenia 3 czerwca 1751
Torre del Greco (Włochy)
Data śmierci 20 grudnia 1831
Torre del Greco
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 17 listopada 1963
przez Pawła VI
Wspomnienie 20 grudnia

Wincenty Romano, właśc. wł. Vincenzo Domenico Romano (ur. 3 czerwca 1751 w Torre del Greco w prowincji Neapol, zm. 20 grudnia 1831 tamże) – włoski duchowny, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w ubogiej rodzinie i pomimo, że na chrzcie otrzymał imiona Domenico, Vincenzo znany jest pod drugim imieniem. Nauki pobierał w Neapolu, gdzie zwrócił uwagę na kazania św. Alfonsa de Liguori i rozwinął w sobie nabożeństwo do Najświętszego Sakramentu. Po otrzymaniu święceń kapłańskich (1775) wrócił do Torre del Greco, gdzie nauczał katechezy i przygotowywał kandydatów do kapłaństwa. Po zniszczeniu kościoła, na skutek wybuchu Wezuwiusza w 1794 lub 1805, zajął się nie tylko jego odbudową, ale roztoczył opiekę nad potrzebującymi w wyniku erupcji wulkanu. Opiekował się również ludźmi młodymi, zwłaszcza poławiaczami pereł. Wkrótce też został proboszczem parafii pod wezwaniem Świętego Krzyża. Ożywił uczestnictwo w Eucharystii (przez tzw. Messa pratica /w praktyce/), wprowadził medytację różańcową (Rosario meditato) i popularyzował inne pobożne praktyki.

Dominik Wincenty zmarł w wieku 80 lat na zapalenie płuc.

Kult[edytuj | edytuj kod]

Wincentego beatyfikował Paweł VI w 1963 roku; proces kanonizacyjny w toku[1].

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 20 grudnia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]