Wincenty Wodzinowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
W. Wodzinowski, Odpoczynek żniwiarzy, 1893
W. Wodzinowski, Na swojską nutę, 1889

Wincenty Wodzinowski (ur. 1866 w Igołomii, zm. 1940 w Krakowie) – polski malarz.

W latach 1880-1881 studiował w Klasie Rysunkowej u Wojciecha Gersona w Warszawie, w latach 1881-1889 w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Matejki. W latach 1890-1892 uzupełniał wiedzę w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. W 1892 powrócił do Krakowa, przez 20 lat od 1896 wykładał na Wyższych Kursach dla Kobiet im. Adriana Baranieckiego.

Malował pejzaże, portrety, kompozycje realistyczne i symboliczne, wiejskie sceny rodzajowe. W późniejszych latach seryjnie powtarzał te same motywy.

W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Na krakowskich Azorach (Prądnik Biały) jest ulica jego imienia.

Wybrane dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Chłop bronowicki
  • Dziewczyna wiejska z kogutem
  • Na swojską nutę, 1889
  • Portret krakowiaka
  • Dziewczyna przy oknie, 1903
  • Portret ojca, 1890
  • Sekrety, 1910
  • Kuszenie

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]