Wincenty de Lesseur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portret Tekli z Czapliców księżnej Jabłonowskiej, 1792, 83x66mm

Wincenty de Lesseur (Lesserowicz, ur 1745 w Warszawie, zm. 31 maja 1813 tamże) – polski malarz miniaturzysta, twórca portretów pastelowych, rysownik, wolnomularz.[1]

Pochodził ze spolonizowanej rodziny francuskiej. Kształcił się w Malarni Zamkowej u Marcella Bacciarellego. Jego mecenasem i głównym odbiorcą dzieł był król Stanisław August Poniatowski. Od 1787 był szambelanem na dworze króla, a w 1804 osiadł we własnym majątku Małe Kozery.

W mistrzowskim stopniu opanował technikę tworzenia miniatur akwarelą i gwaszem na kości słoniowej, najczęściej pointylistycznie, lecz z efektem gładkości. Malował portety króla Stanisława Augusta, innych monarchów europejskich, bohaterów narodowych, artystów, uczonych, a także rodziny magnackie i ich przyjaciół. Oprócz własnych dzieł tworzył miniatury na podstawie Marcella Bacciarellego, Józefa Grassiego oraz Jana Chrzciciela Lampiego. Kształcili się u niego Maciej Topolski i Waleria Tarnowska. Pokaźna kolekcja miniatur de Lesseura i Tarnowskiej pochodząca ze zbiorów rodzinnych Tarnowskich z Dzikowa znajduje się w Muzeum Polskim w Rapperswilu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Malarstwo Polskie w zbiorach za granicą, Stefania Krzysztofowicz-Kozakowska, Wydawnictwo Kluszczyński, 2003, ISBN 83-88080-85-7
  • Od starożytności do współczesności - Malarstwo i rzeźba, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., Warszawa 2006 (Płyta CD dołączona do czasopisma "Cztery Kąty")

Przypisy

  1. Ludwik Hass, Sekta farmazonii warszawskiej, Warszawa 1980, s. 225.
Commons in image icon.svg