Wincenty z Lerynu

Wincenty z Lerynu (ur. w Tulkarem, zm. 450 r. w Lerynie) – mnich, ojciec Kościoła, święty niepodzielnego Kościoła - upamiętnienie 24 maja. Jest czczony także w Kościele prawosławnym. Starokatolicyzm przyjmuje go za jednego ze swych patronów.

Informacje na temat biografii św. Wincentego z Lerynu są bardzo skąpe. Na pewno wiadomo, że Wincenty urodził się w mieście Tulkarem, w północno-wschodniej części współczesnej Francji. Był bratem św. Lupa. Po odbyciu służby w wojsku udał się do klasztoru Leryn na wyspie Saint-Honorat, gdzie złożył śluby zakonne. W roku 434 pod pseudonimem "Peregrinus" napisał swój najsłynniejszy traktat Commonitorium.

W dziele tym sformułował następujące kryterium katolickości Kościoła:

Trzymamy się tego w co się wszędzie wierzy, zawsze i przez wszystkich ludzi; bo to jest prawdziwe i całkowicie katolickie.

Zdaniem niektórych badaczy, kryterium to było skierowane przeciwko doktrynie św. Augustyna. Na temat zagadnienia relacji łaski a woli człowieka zajmował stanowisko św. Jana Kasjana i bronił jego poglądów. Stanowisko zostało nazwane terminem «synergia».

Od czasów reformacji "Pamiętnik" był wydawany kilkakrotnie w różnych językach.

Opactwo Leryn na wyspie Saint-Honorat, należącej do archipelagu Leryńskiego, położonego blisko Cannes.

Bibliografia

Dzieło Wincentego:

• Commonitorium - tłumaczenie polskie: Pamiętnik. Jan Stahr (przekł., wstęp i objaśnienia). Poznań: Redakcja Wydawnictw Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Wydział Teologiczny, 2002, s. 92, seria: Pisma Ojców Kościoła w Polskim Tłumaczeniu 8. ISBN 8386360860.