Winlandia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mapa Winlandii z XV wieku, domniemana kopia XIII-wiecznego oryginału (obecnie uznawana za fałszerstwo)

Winlandia (Kraj winorośli lub Kraj łąk[1]) – nazwa nadana odkrytej w roku 1000 przez wikinga Bjarniego Herjólfssona, a zasiedlonej przez Leifa Erikssona części Ameryki Północnej. Odkryty wówczas fragment lądu jest dziś różnie identyfikowany; przypuszczalnie była to Nowa Fundlandia.

Historia odkopania osady Leifa[edytuj | edytuj kod]

Trasy wypraw wikingów

W latach sześćdziesiątych XX wieku dwoje norweskich badaczy, Helge Instad i Anne-Stine Instad, w kanadyjskiej miejscowości L'Anse aux Meadows natrafiło na ślady domów, które na podstawie dalszych wykopalisk zakwalifikowali jako wikińskie. To odkrycie wzmocniło wiarygodność tezy o umiejscowieniu Winlandii właśnie w Nowej Fundlandii.

Kwestia etymologii nazwy[edytuj | edytuj kod]

Nazwa vinland została wyprowadzona przez Adama z Bremy w jego dziele Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum od staronorweskiego vín (przez długie í) oznaczającego wino. Ten średniowieczny historyk uważał, że Leif zastosował taki sam chwyt propagandowy, jak jego ojciec Eryk Rudy, nazywając Grenlandię zieloną wyspą, co miało na celu przyciągnięcie osadników. Obecnie historycy uważają jednak, że nazwa Winlandii pochodzi od vin (przez krótkie i), oznaczającego łąkę. Hipoteza ta była już znana w latach 60. XX w., więc możliwe jest, że właśnie z tego powodu badacze pojechali do miejscowości L'Anse aux Meadows (ang.-fr. Zatoka Łąk).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Encyklopedia PWN: Vinland (pol.). [dostęp 21-11-2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]