Winnica (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Winnica
Ruiny grangii cysterskiej
Ruiny grangii cysterskiej
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat legnicki
Gmina Krotoszyce
Liczba ludności (2006) 320
Strefa numeracyjna (+48) 76
Tablice rejestracyjne DLE
SIMC 0364819
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Winnica
Winnica
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Winnica
Winnica
Ziemia 51°07′12,2″N 16°05′02,6″E/51,120056 16,084056Na mapach: 51°07′12,2″N 16°05′02,6″E/51,120056 16,084056

Winnica (niem. Weinberg) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Krotoszyce. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest w odległości 6,5 km na południowy zachód od granic administracyjnych Legnicy, 4,5 km na południowy wschód od Krotoszyc, nad rzeką Nysa Szalona.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Grunty, na których powstała Winnica, podobnie jak pobliska wieś Słup, w 1177 r. zostały przekazane przez Bolesława Wysokiego (za przyzwoleniem Mieszka III Starego) zakonowi cystersów z Lubiąża. W 1202 r. książę Henryk I Brodaty ufundował tu cystersom oddzielny folwark - grangię, zaś w 1217 r. przy folwarku powstała osada wiejska, która w 1316 r. została odkupiona od Bolesława III Rozrzutnego przez opata lubiąskiego Rudolfa. Podczas wojen husyckich w XV w., Winnica, podobnie jak Słup, została spalona. Odbudowana, swój ponowny rozkwit przeżywała w XVII i XVIII w. gdy dzięki staraniom opatów Nitschego i Brzucha powstały nowe zabudowania dworskie, a miejscowość podniesiono do rangi prepozytury klasztoru. Po sekularyzacji majątków klasztornych na terytorium ówczesnego Królestwa Pruskiego w 1810 r., do 1812 r. folwark prowadził proboszcz. W 1812 odkupił go kancelista z Lubiąża Carl Josef Otto. W połowie XIX w. wieś stała się własnością Marii Luizy Pauliny Hohenzollern-Hechigen. Posiadała wówczas pałac z parkiem, część gospodarczą, kuźnię, dwa młyny wodne, cegielnię, browar i gorzelnię.

W trakcie II wojny światowej zabudowania pocysterskie uległy znacznym zniszczeniom. Do dnia dzisiejszego zachowały się zabudowania mieszkalne i gospodarcze, m.in. dom zakonników z XVIII w. (w ruinie), budynki gospodarcze, mieszkalne, kuźnia oraz ruiny ogrodowego belwederu[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • dom administracji cysterskiej, z XVII/XVIII w.
  • kuźnia (w zespole pocysterskim), z XVIII w.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Do Winnicy można dojechać autobusami PKS[3] oraz mikrobusami prywatnymi z Legnicy.

Miejsca godne uwagi[edytuj | edytuj kod]

  • Pozostałości po grangii cysterskiej

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez Winnicę przebiega oznakowany, zielony szlak turystyczny PTTK:

  • szlak turystyczny zielony Szlak Nad Nysą Szaloną z Czerwonego Kościoła (8,5 km na północ) do Męcinki (8 km na południe od Winnicy) i dalej do Polany pod Górzcem, łączna długość - 19 km);

Ponadto, Winnica stanowi punkt początkowy zielonego szlaku rowerowego:

  • szlak rowerowy zielony Szlak Klasztorny z Winnicy do Lubiąża (8 km na południe od Winnicy)[4];

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Wśród mieszkańców okolicznych wsi funkcjonuje legenda, jakoby posiadłość cystersów z kościołem w pobliskiej miejscowości Słup miał łączyć tunel. Miałyby z niego korzystać siostry zakonu o tak surowej regule, że nie pozwalałaby im ona pokazywać się publicznie.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. http://krotoszyce.republika.pl/historia.html Oficjalna witryna gminy Krotoszyce, zakładka Historia
  2. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 30 sierpnia 2012]. s. 93.
  3. http://pks.legnica.pl/rozklad/legnica.htm Według aktualnego rozkładu PKS Legnica
  4. http://infolegnica.pl/?strona=53 Szlaki rowerowe okolic Legnicy