Winston Bogarde

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Winston Bogarde
Winston Bogarde.jpg
Imię i nazwisko Winston Lloyd Bogarde
Data i miejsce
urodzenia
22 października 1970
Rotterdam, Holandia
Pozycja obrońca
Wzrost 188 cm
Masa ciała 91 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1988–1991
1990
1991–1994
1994–1997
1997
1997–2000
2000–2004
SVV
Excelsior (wyp.)
Sparta Rotterdam
Ajax
Milan
Barcelona
Chelsea
11 (1)
10 (1)
65 (14)
62 (6)
3 (0)
41 (4)
9 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1995–2000  Holandia 20 (0)

Winston Lloyd Bogarde (ur. 22 października 1970 w Rotterdamie) – holenderski piłkarz, reprezentant kraju, uczestnik mistrzostw Europy w Anglii (1996) oraz mistrzostw świata we Francji (1998). Występował na pozycji obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Początkowo występował w SVV oraz Excelsiorze. W 1991 roku został graczem Sparty Rotterdam[1]. 15 sierpnia 1992 zadebiutował w jej barwach w Eredivisie w meczu z RKC Waalwijk, zaś pierwszego gola strzelił 14 lutego 1993 w spotkaniu z FC Den Bosch, przyczyniając się do zwycięstwa 2:0. W latach 1992–1994 był podstawowym zawodnikiem klubu z Rotterdamu. Ponadto w sezonie 1993/1994 zdobył 11 bramek w rozgrywkach ligowych[1].

W 1994 przeszedł do Ajaksu Amsterdam, w którym grał przez następne trzy lata. Wraz z amsterdamskim klubem dwukrotnie został mistrzem kraju (1995, 1996) i dwa razy wywalczył Superpuchar Holandii (1994, 1995). Ponadto w sezonie 1994/1995 wygrał rozgrywki Ligi Mistrzów (w finale z Milanem nie wystąpił)[2] oraz w lutym 1996 roku zdobył Superpuchar Europy – w drugim spotkaniu dwumeczu z Realem Saragossa zdobył jedną z bramek dla swojej drużyny[3]. W 1995 zwyciężył także z Ajaksem w Pucharze Interkontynentalnym[4].

W 1997 roku był zawodnikiem włoskiego Milanu, w którego barwach rozegrał trzy mecze w Serie A. Następnie został graczem Barcelony. Wraz z hiszpańskim klubem dwukrotnie został mistrzem kraju (1998, 1999) oraz zdobył Puchar Króla (1998). Ponadto w 1997 roku wywalczył Superpuchar Europy – wystąpił w obu meczach z Borussią Dortmund[5]. Latem 2000 roku przeszedł do Chelsea[6]. Rozegrał w niej łącznie 12 spotkań i w 2004 zakończył piłkarską karierę.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Holandii zadebiutował 13 grudnia 1995 roku w wygranym 2:0 meczu z Irlandią[7]. W 1996 wziął udział w mistrzostwach Europy w Anglii. W turnieju tym był podstawowym graczem swojej kadry – zagrał w czterech spotkaniach, zaś Holandia dotarła do ćwierćfinału[7].

W 1998 roku uczestniczył w mistrzostwach świata we Francji. W turnieju tym pełnił rolę rezerwowego – wystąpił w dwóch grupowych pojedynkach: z Koreą Południową i Meksykiem, zaś Holendrzy zajęli czwarte miejsce[8]. 15 listopada 2000 roku w wygranym 2:1 meczu z Hiszpanią po raz ostatni zagrał w barwach narodowych[7].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Bogarde (niderl.). vi.nl. [dostęp 28 września 2011]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-02)].
  2. Champions' Cup 1994-95 (ang.). rsssf.com. [dostęp 28 września 2011].
  3. Super Cup 1995 (ang.). rsssf.com. [dostęp 28 września 2011].
  4. Toyota Cup 1995 (ang.). fifa.com. [dostęp 28 września 2011].
  5. Super Cup 1997 (ang.). rsssf.com. [dostęp 28 września 2011].
  6. Vialli signs Bogarde (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 28 września 2011].
  7. 7,0 7,1 7,2 Winston Lloyd Bogarde (ang.). eu-football.info. [dostęp 28 września 2011].
  8. Winston BOGARDE (ang.). fifa.com. [dostęp 28 września 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]