Wiolaksantyna

Inne nazwy i oznaczenia
	E161e; 5,6:5',6'-diepoksy-5,5',6,6'-tetrahydro-β-karoteno-3,3'-diol

Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	(3S,5R,6S,3’S,5’R,6’S)-5,6:5’,6’-diepoksy-5,6,5’,6’-tetrahydro,β,β-karoteno-3,3’-diol

	Wiolaksantyna
	Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	(3S,5R,6S,3’S,5’R,6’S)-5,6:5’,6’-diepoksy-5,6,5’,6’-tetrahydro,β,β-karoteno-3,3’-diol
Inne nazwy i oznaczenia
	E161e; 5,6:5',6'-diepoksy-5,5',6,6'-tetrahydro-β-karoteno-3,3'-diol
	Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C40H56O4
Masa molowa	600,85 g/mol
Wygląd	pomarańczowe kryształy
SMILES
	C\C(=C/C=C/C=C(\C)/C=C/C=C(\C)/C=C/[C@]12C(C[C@@H](C[C@]1(O2)C)O)(C)C)\C=C\C=C(/C)\C=C\[C@]34C(C[C@@H](C[C@]3(O4)C)O)(C)C
	Identyfikacja
Numer CAS	126-29-4
PubChem	448438
Właściwości
Rozpuszczalność w wodzie	słaba
Temperatura topnienia	200 °C
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Wiolaksantyna (E161e) − organiczny związek chemiczny z grupy ksantofili (podgrupa karotenoidów). Naturalny, pomarańczowy barwnik spożywczy, występujący w kwiatach fiołków (Viola)^[2]. W roślinach pełni funkcję barwnika pomocniczego absorbującego światło w zakresie nie pochłanianym przez chlorofil. Energia wzbudzenia jest następnie przekazywana na chlorofil i do centrum reakcji. Wiolaksantyna bierze udział w cyklu ksantofilowym chroniącym rośliny przed nadmiarem światła. Jest także stosowana (choć już rzadko) do barwienia żywności^[2].

Przypisy