Wipo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy kronikarza niemieckiego. Zobacz też: Światowa Organizacja Własności Intelektualnej (WIPO).

Wipo (forma zdrobniała imienia, możliwe formy rozwinięte: Wipertus, Wikpert, Wilpold, Witpert, Witpoto, Wikpold itp., zm. po 1046) – pisarz, kronikarz, prezbiter cesarskiej kapeli dworskiej za czasów dynastii salickiej.

Spis treści

Życiorys [edytuj]

Urodził się zapewne pod koniec X wieku. Jego rodzinnymi stronami była albo Szwabia, albo, co bardziej prawdopodobne, obszar obecnej zachodniej Szwajcarii (Burgundia). Prezbiterem w kapeli dworskiej cesarza Konrada II został zapewne ok. 1024, choć w kancelarii cesarskiej mógł pracować już wcześniej. Brał udział w dwóch kampaniach wojennych Konrada II: burgundzkiej (1033) i przeciwko Wieletom (1035). Pod koniec lat 30. powrócił do Burgundii, gdzie dowiedział się o śmierci Konrada. Być może utrzymał swoje stanowisko na dworze także następcy cesarza, jego syna - Henryka III, będąc jego spowiednikiem. Z Henrykiem, którego był być może wychowawcą i nauczycielem, spotkał się w lutym 1040 w Konstancji i w Boże Narodzenie roku następnego w Strasburgu. W obu przypadkach miało to związek z wręczeniem władcy pozycji ze swojej twórczości (w Konstancji był to wiersz poświęcony śmierci Konrada II, w 1041 było to dziełko Tetralogus). Pod koniec życia osiadł gdzieś w pobliżu czeskiej granicy, gdzie zapewne stworzył swoje opus magnumGesta Chuonradi II Imperatoris (pol. Chwalebne czyny cesarza Konrada II). Możliwe jest, że uczestniczył jeszcze w zjeździe w Merseburgu w lecie 1046, w tym wypadku byłaby to jego ostatnia znana aktywność.

Dzieła [edytuj]

Zachowane [edytuj]

Niezachowane [edytuj]

Niepewne autorstwo [edytuj]

Bibliografia [edytuj]

Sochacki J., Wstęp [w:] Wipon, Chwalebne czyny cesarza Konrada II, tłum. E. Milkamanowicz, Kraków 2005, ISBN 83-242-0498-9.