Wipo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wipo, Wippo, Wipon (zm. po 1046) – pisarz, kronikarz, prezbiter cesarskiej kapeli dworskiej za czasów dynastii salickiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się zapewne pod koniec X wieku. Jego rodzinnymi stronami była albo Szwabia, albo, co bardziej prawdopodobne, obszar obecnej zachodniej Szwajcarii (Burgundia). Prezbiterem w kapeli dworskiej Konrada II został zapewne ok. 1024, choć w kancelarii królewskiej mógł pracować już wcześniej. Brał udział w dwóch kampaniach wojennych cesarza Konrada II: burgundzkiej (1033) i przeciwko Wieletom (1035). Pod koniec lat 30. powrócił do Burgundii, gdzie dowiedział się o śmierci Konrada. Być może utrzymał swoje stanowisko także na dworze następcy, Henryka III, będąc jego spowiednikiem. Z Henrykiem, którego był być może wychowawcą i nauczycielem, spotkał się w lutym 1040 w Konstancji i w Boże Narodzenie roku następnego w Strasburgu. W obu przypadkach miało to związek z wręczeniem władcy pozycji ze swojej twórczości (w Konstancji był to wiersz poświęcony śmierci Konrada II, w 1041 było to dziełko Tetralogus). Pod koniec życia osiadł gdzieś w pobliżu czeskiej granicy, gdzie zapewne stworzył swoje magnum opus: Gesta Chuonradi II Imperatoris (Chwalebne czyny cesarza Konrada II). Możliwe jest też, że uczestniczył jeszcze w zjeździe w Merseburgu w lecie 1046, w tym wypadku byłaby to jego ostatnia znana aktywność.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Zachowane[edytuj | edytuj kod]

Niezachowane[edytuj | edytuj kod]

Niepewne autorstwo[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Sochacki J., Wstęp [w:] Wipon, Chwalebne czyny cesarza Konrada II, tłum. E. Milkamanowicz, Kraków 2005, ISBN 83-242-0498-9.