Wirus paragrypy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wirus paragrypy (wirus grypy rzekomej) - to wirus zawierający jednoniciowy RNA o wielkości 150 - 250 nm, należący do rodziny Paramyxoviridae i rodzaju Paramyxovirus. Posiada otoczkę, której glikoproteiny posiadają aktywność neuraminidazy i hemaglutyniny. Istnieją 4 serotypy wirusa, oznaczane 1, 2, 3, 4. Typy 1 i 2 są przyczyną jesiennych infekcji zwłaszcza w latach nieparzystych, natomiast typ 3 odpowiada za coroczne epidemie wiosenne. Typ 4 rzadko jest stwierdzany jako czynnik etiologiczny zakażeń. Wirusy paragrypy odpowiadają za 5 - 20% infekcji dróg oddechowych u dzieci i poniżej 5% u dorosłych.

Objawy chorobowe[edytuj | edytuj kod]

Wirus paragrypy jest jedną z najczęstszych przyczyn infekcji dróg oddechowych u małych dzieci (ustępuje pierwszeństwa tylko wirusowi RSV). Okres wylęgania choroby wynosi 3-6 dni.

  • Typ 1 wirusa odpowiada za występowanie zespołu krupu (laryngotracheobronchitis) u dzieci.
  • Typ 2 powoduje podobne objawy, lecz łagodniejszy przebieg.
  • Typ 3 jest odpowiedzialny za wystąpienie zapalenia płuc u niemowląt.
  • Typ 4 wywołuje infekcje o łagodnym przebiegu, jednakże w odróżnieniu od powyższych, jest jedynym typem wirusa, który może wywołać objawy chorobowe w pierwszym miesiącu życia dziecka i to pomimo istnienia matczynych przeciwciał!

Choroba rozpoczyna się wysoką gorączką. Następnie dołączają się objawy takie jak: ból gardła, chrypka, kaszel początkowo suchy, szczekający, który może doprowadzić do stridoru. Objawy ustępują po 1-3 dniach, jednak w niektórych przypadkach ulegają nasileniu, doprowadzając do pojawienia się duszności.

U osób dorosłych przebiega jako przeziębienie i chrypka.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Stosuje się leczenie objawowe. W przypadku powikłań konieczne jest stosowanie antybiotyków. W przypadku pojawienia się duszności konieczne mogą się okazać leki rozszerzające oskrzela i glikokortykosteroidy. Nie znany jest specyficzny lek przeciwwirusowy, lecz zaobserwowano poprawę po zastosowaniu rybawiryny.

Dotychczas nie opracowano szczepionki przeciwko wirusowi grypy rzekomej.

Piśmiennictwo[edytuj | edytuj kod]

Interna Harrisona ISBN 83-88063-41-3

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.