Wirus pryszczycy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wirus pryszczycy
Systematyka
Rodzina pikornawirusy
Cechy wiralne
Skrót FMDV
Kwas nukleinowy RNA
Liczba nici jedna
Polaryzacja kwasu nukleinowego dodatnia
Osłonka brak
Wywoływane choroby Pryszczyca

Wirus pryszczycy, FMDV z ang. od nazwy choroby "Foot and mouth disease" - wirus z rodziny Picornaviridae, rodzaj Aphtovirus. Znane są następujące serotypy wirusa: O, A, C, SAT1, SAT2, SAT3, Asia1. W ich obrębie zidentyfikowano ponad 60 podtypów.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Wirus ma postać kulistą o średnicy około 25 nm. Dojrzały wirion nie posiada otoczki, ma wskaźnik sedymentacji 140S i masę cząsteczkową około 8,08 × 106 Da[1]. Kapsyd dwudziestościenny utworzony z 60 kopii każdego z czterech białek strukturalnych VP1(1D), VP2(1B), VP3(1C) i VP4 (1A), w którym zlokalizowana jest pojedyncza nić RNA o dodatniej polaryzacji (ss(+)RNA)[1]. Trzy białka VP1, VP2, VP3 są na powierzchni wirionu, natomiast białko VP4 jest białkiem wewnętrznym, które ukryte jest w kapsydzie.

Rozmieszczenie serotypów wirusa pryszczycy na świecie[edytuj | edytuj kod]

Obecność serotypów O, A, C stwierdzano w Afryce, Azji, Ameryce Południowej oraz w Europie. Serotypy SAT 1, SAT 2, SAT 3 występowały zwykle tylko w Afryce. Serotyp Asia 1 występował tylko w Azji[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Grażyna Paprocka. Wirus pryszczycy i jego budowa molekularna. „Medycyna weterynaryjna”. 62(7), s. 753-756, 2006. 
  2. 2,0 2,1 Grażyna Paprocka. Badania molekularne serotypów wirusa pryszczycy. „Medycyna weterynaryjna”. 63 (7), s. 778-782, 2007. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Winiarczyk i inni: Choroby zakaźne zwierząt domowych z elementami zoonoz. Lublin: Wydawnictwo Państwowego Instytutu Weterynaryjnego, 2002. ISBN 83-7259-055-9.