Witk III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Witk III
Ilustracja
Herb Witk III
Typ herbu

szlachecki

Alternatywne nazwy

Wittke, Wittken

Witk III (Wittke, Wittken) – kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu gałązka rośliny z trzema kwiatami z prawej jakby tulipanów, z lewej odpowiednio trzy liście jeden nad drugim. Klejnot: nad hełmem bez korony trzy liście ząbkowane w wachlarz. Barwy godła i klejnotu nieznane Labry barwy nieznanej.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Pieczęć z końca XVII lub początku XVIII wieku oznaczona literami R.M. - V.W., wizerunek z niej przytacza Nowy Siebmacher.

Rodzina Witk[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Witk.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Witk (Vietken, Vitcen, Vithken, Vitken, Witcken, Witek, Witka, Witke, Wittk, Wittke, Wittken, Wyt, Wyta) bez przydomków lub z przydomkiem nieznanym.

Wszystkie gałęzie rodu używały początkowo herbu Witk (do ok. 1600), z czasem jednak zaczął przechodzić ewolucję (herby Witk II, Witk III, Witk IV, Witk V), a ponadto niektóre gałęzie przybierały inne herby (Chośnicki Witków-Chośnickich, Jeżewski Ib Witków-Jeżewskich w dziale A Jeżewa).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.