Witold Balcerowski
| Witold Balcerowski | |
 Witold Balcerowski, 2001 |
|
| Państwo |  Polska |
| Data i miejsce urodzenia | 10 sierpnia 1935 Pińsk |
| Data i miejsce śmierci | 9 listopada 2001 |
| Tytuł szachowy | mistrz FIDE (1983) |
Witold Balcerowski (ur. 10 sierpnia 1935 w Pińsku, zm. 9 listopada 2001) – polski szachista.
Spis treści |
[edytuj] Kariera szachowa
Balcerowski zaczął trenować szachy w wieku piętnastu lat. Rozwojem jego talentu zajął się Kazimierz Makarczyk. W 1952 r. zdobył tytuł mistrza Polski juniorów, jednak następne kilka lat poświęcił na zdanie matury i wyższe studia. Do czołówki polskich szachistów awansował na początku lat 60. Trzykrotnie reprezentował kraj na olimpiadach szachowych, w Warnie (1962), Tel Awiwie (1964) i Hawanie (1966), na których łącznie rozegrał 37 partii i zdobył 21 punktów[1]. W latach 1960–1972 jedenastokrotnie awansował do finałów indywidualnych mistrzostw Polski, dwukrotnie zdobywając złote medale (Poznań 1962, Lublin 1965). Brał udział w kilkunastu meczach międzypaństwowych i turniejach międzynarodowych, najlepszy rezultat uzyskując w Polanicy-Zdroju w 1963 r. (memoriał Akiby Rubinsteina, IV miejsce). Innym jego sukcesem było dzielone II-V miejsce w Lublinie w 1968 roku.
W latach 1954–1977 zdobył dziesięć medali drużynowych mistrzostw Polski, w tym złoty, w 1965 r. w Krakowie, w barwach klubu Start Łódź.
Według retrospektywnego systemu Chessmetrics, najwyżej sklasyfikowany był w kwietniu 1965 r., zajmował wówczas 207. miejsce na świecie[2].
Przypisy
[edytuj] Źródła
- W.Litmanowicz, J.Giżycki, "Szachy od A do Z", tom I, Warszawa 1986, str. 59
- Witold Balcerowski 10.08.1935 - 9.11.2001
- Mistrz Waldemar Świć opowiada - Witold Balcerowski
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Witold Balcerowski – wybrane partie szachowe (ang.)
| Poprzedni Alfred Tarnowski Zbigniew Doda |
Mistrz Polski w szachach 1962 1965 |
Następny Jacek Bednarski Jerzy Kostro |
