Witold Friemann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Witold Friemann
Data i miejsce urodzenia 20 sierpnia 1889
Konin
Data i miejsce śmierci 22 marca 1977
Laski
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Witold Friemann w Wikicytatach

Witold Friemann (ur. 20 sierpnia 1889 w Koninie, zm. 22 marca 1977 w Laskach) – polski kompozytor, pianista, dyrygent i pedagog, profesor.

Muzyki uczył się początkowo pod kierunkiem Pawła Romaszki (fortepian) i Marka Zawirskiego (teoria), następnie do 1909 studiował w konserwatorium warszawskim u Zygmunta Noskowskiego i Romana Statkowskiego (kompozycja i instrumentacja) oraz Aleksandra Michałowskiego (fortepian), a także prawdopodobnie u Piotra Maszyńskiego.

W latach 1909-1913 przebywał w Lipsku i Meiningen, gdzie studiował u Maxa Regera (kompozycja) i Josepha Pembaura syna (fortepian). Karierę pianisty, rozpoczętą udanym debiutem 1914 w Lipsku, przerwał wybuch wojny; Friemann powrócił jednak do działalności koncertowej od 1921 we Lwowie, dokąd sprowadził go po zakończeniu działań wojennych Adolf Chybiński.

Do 1929 prowadził klasę fortepianu we lwowskim konserwatorium Polskiego Towarzystwa Muzycznego (kurs koncertowy). W tym czasie stał się znany jako kompozytor, głównie dzięki swej liryce wokalnej (pieśni Friemanna śpiewała m.in. Ada Sari) i utworom fortepianowym, które często sam wykonywał na koncertach kompozytorskich we Lwowie.

W 1929 opuścił Lwów i osiedlił się na 4 lata w Katowicach, gdzie organizował Śląskie Konserwatorium Muzyczne, którego został dyrygentem; z jego inicjatywy założona została przy tej uczelni jedyna w Polsce Wojskowa Szkoła Muzyczna.

W 1933 Friemann przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował w Polskim Radio najpierw jako „kontroler muzyki”, a następnie jako „referent muzyki poważnej”. W czasie okupacji brał udział w koncertach konspiracyjnych. Od 1946 przez 17 lat pracował jako dyrygent chóru i nauczyciel gry fortepianowej w zakładzie dla ociemniałych w Laskach, gdzie pozostał po przejściu na emeryturę.

Odznaczony dwukrotnie (1938, 1958) Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1960), Medalem Pontyfikatu Papieża Pawła VI. W 1963 otrzymał Nagrodę II stopnia Ministra Kultury i Sztuki za twórczość fortepian i wokalną. W maju 1972 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Konina[1].

Przypisy

  1. Informacja o rocznicy śmierci Friemanna na stronie Konińskiego Towarzystwa Muzycznego

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]