Witold Modelski
Witold Modelski ps. Warszawiak (ur. 11 listopada 1932 w Warszawie, zm. 20 września 1944 tamże) – powstaniec warszawski, łącznik w batalionie "Gozdawa", najmłodszy (prawie 12-letni) uczestnik walk powstańczych odznaczony Krzyżem Walecznych.
Jego rodzice zginęli w pierwszych dniach powstania, najprawdopodobniej w czasie bombardowania. Po tym wydarzeniu Witold wstąpił w szeregi powstańcze. Początkowo uczestniczył w walkach na Starym Mieście. We wrześniu z batalionu "Gozdawa" przeszedł do batalionu Parasol walczącego na Czerniakowie.
Chłopiec ten charakteryzował się niezwykłą odwagą. 23 sierpnia odznaczony Krzyżem Walecznych i awansowany na kaprala czasu wojny. Poległ 20 września na Wybrzeżu Czerniakowskim – w domu przy ul. Wilanowskiej 1. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek z batalionu "Parasol".
Wojennym losom Warszawiaka i jego kolegów poświęcone są książki Zbigniewa Wróblewskiego "Bakwiri z ulicy Leszno" i "Z jednego domu".
Patron Sali Małego Powstańca w Muzeum Powstania Warszawskiego [1].
[edytuj] Zobacz też
- Polegli w powstaniu warszawskim po stronie polskiej
- Wojciech Zaleski (Zalewski) ps. "Orzeł Biały" – najmłodszy (11-letni), poległy łącznik powstania
- kpr. Jerzy Bartnik ps. "Magik" – drugi najmłodszy (14-letni) uczestnik walk powstańczych odznaczony Orderem Virtuti Militari (za Stanisławem Schoen-Wolskim)
- ppor. Wiesław Chrzanowski ps. "Wiesiek" – najmłodszy (17-letni) oficer, uczestnik walk powstańczych.
Przypisy
- ↑ 4. Sala Małego Powstańca. Muzeum Powstania Warszawskiego. [dostęp 2010-02-23].
