Witold Wandurski
Witold Wandurski (ur. 8 kwietnia 1891 w Łodzi, zm. 1 czerwca 1934 w ZSRR) – polski dramaturg, poeta, publicysta, reżyser, działacz polityczny i kulturalno – oświatowy.
W latach 1916-1919 studiował w Rosji prawo, był wykładowcą w Wolnej Wszechnicy Sztuki oraz reżyserem i kierownikiem polskiego amatorskiego teatru w Charkowie. Po powrocie do Polski kierownik teatru w Łodzi. Działacz KPP. Współpracował z Nową Kulturą[1].Był współpracownikiem Kultury Robotniczej, legalnego organu Komunistycznej Partii Robotniczej Polski[2]. Współzałożyciel dziennika "Republika", redaktor miesięcznika "Dźwignia". Autor wielu dramatów i plakatów scenicznych. W 1929 wyemigrował do Związku Radzieckiego. Niesłusznie oskarżony w okresie "wielkiej czystki", zmarł w więzieniu. "Śmierć na gruszy", "W hotelu "Imperializm"", "Nowa scena robotnicza", "Wiersze i dramaty".
Był patronem Szkoły Podstawowej nr 275 w Warszawie.
Bibliografia [edytuj]
- Nowa encyklopedia powszechna PWN t. 6, Warszawa 1998.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Biografia na stronie internetowej polonii w Charkowie przygotowana przez córkę Witolda Wandurskiego
- Informacja na stronie szkolnej(web.archive) o patronie + zdjęcie
