Wjaczesław Hrozny

Wjaczesław Hrozny
Imię i nazwisko	Wjaczesław Wiktorowycz Hrozny
Data i miejsce urodzenia	12 lipca 1956 Ołeniwka, obwód chmielnicki, Ukraińska SRR
Pozycja	pomocnik
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
19??–19??	Podillia Kamieniec Podolski Kombajnobudiwnyk Tarnopol Nywa Brzeżany	? (?) ? (?) ? (?)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1987 1988 1989–1990 1990–1992 1994–1996 1996–1997 1998 1999–2001 2001–2004 2006 2008–2009 2010 2011–2012	Torpedo Zaporoże (asystent) Metałurh Zaporoże (asystent) Nywa Winnica (asystent) Nywa Winnica Spartak Moskwa (asystent) Dnipro Dniepropetrowsk Lewski Sofia Spartak Moskwa (asystent) Arsenał Kijów Metałurh Zaporoże Tieriek Grozny Arsenał Kijów Tobył Kostanaj

Wjaczesław Wiktorowycz Hrozny, ukr. В'ячеслав Вікторович Грозний, ros. Вячеслав Викторович Грозный, Wiaczesław Wiktorowicz Grozny (ur. 12 lipca 1956 we wsi Ołeniwka w obwodzie chmielnickim, Ukraińska SRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, trener piłkarski.

Kariera piłkarska

Karierę piłkarską rozpoczął w miejscowym klubie Podillia Kamieniec Podolski. Jako piłkarz występował potem w zespołach Kombajnobudiwnyk Tarnopol i Nywa Brzeżany oraz amatorskich drużynach w Chmielnickim i Równem.

Kariera szkoleniowa

Po ukończeniu Instytutu Pedagogicznego w Łucku rozpoczął pracę szkoleniową. Był asystentem pierwszego trenera w klubach z Zaporoża: Torpedzie i Metałurhu.

W czerwcu 1988 razem z głównym trenerem Ołeksandrem Tomachem przeszedł do Nywy Winnica. Kiedy w sierpniu 1990 Tomach powrócił do Zaporoża, samodzielnie przez następne lata prowadził Nywę Winnica. Wywalczył z nią największy sukces w historii klubu, czyli awans do ekstraklasy w 1991 roku. Jednak podczas kolejnych rozgrywek został zwolniony już po pięciu meczach, a Nywa ostatecznie pożegnała się z ligą.

Od połowy lat 90. do 2002 roku - z krótkimi przerwami - związany był z Olegiem Romancewem, któremu jako asystent pomagał w Spartaku Moskwa. Wspólnie wywalczyli pięć tytułów mistrza Rosji.

W międzyczasie Hrozny dwukrotnie podejmował się prowadzenie zespołów w charakterze pierwszego trenera: w Dniprze Dniepropetrowsku (1996-1997) i Lewskim Sofia (1998). W obu zanotował znaczące osiągnięcia: prowadzone przez niego Dnipro dotarło do finału Pucharu Ukrainy i zajęło czwarte miejsce w lidze, a Lewski zdobył mistrzostwo Bułgarii. Sam Hrozny otrzymał tytuły najlepszego trenera na Ukrainie (1996) i w Bułgarii (1998).

Po ostatecznym rozstaniu ze Spartakiem latem 2001 roku objął stanowisko głównego trenera nowoutworzonego klubu Arsenał Kijów. Z Arsenałem utrzymał status ligowego średniaka: rozgrywki 2002-2003 i 2003-2004 klub kończył odpowiednio na piątym i dziewiątym miejscu. W 2006 prowadził krótko Metałurh Zaporoże. Potem powrócił do Rosji, gdzie bez sukcesów pracował - od lipca 2008 do października 2009 - w Tierieku Grozny. Odszedł, tłumacząc się kłopotami zdrowotnymi.

30 października 2009 bułgarskie media podały, że jest faworytem do ponownego objęcia stanowiska szkoleniowca w Lewskim Sofia. Ostatecznie trenerem mistrza Bułgarii został Georgi Iwanow, a Hrozny - 28 stycznia 2010 - powrócił do pracy w Arsenale Kijów. Ale już 16 kwietnia 2010 po niespodziewanej domowej porażce 1:6 z Tawriją podał się do dymisji. W grudniu 2011 objął stanowisko głównego trenera kazachskiego klubu Tobył Kostanaj, w którym pracował do końca grudnia 2012 roku.

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy piłkarskie

• zdobywca Pucharu Ukraińskiej SRR spośród drużyn amatorskich: 1980

Sukcesy szkoleniowe

• mistrz Rosji: 1994, 1996, 1999, 2000 i 2001 ze Spartakiem Moskwa (jako asystent)
• mistrz Bułgarii: 1998 z Lewskim Sofia
• finalista Pucharu Ukrainy: 1997 z Dniprem Dniepropetrowsk

Sukcesy indywidualne

• najlepszy trener Ukrainy: 1996, 2002
• najlepszy trener Bułgarii: 1998

Odznaczenia

• tytuł Zasłużonego Trenera Ukrainy
• tytuł Zasłużonego Trenera Rosji
• Order "Za zasługi" III klasy: 2004

Bibliografia

• Profil zawodnika na Soccerway
• Statystyki na KLISF (ros.)
• Życiorys na peoples.ru (ros.)
• Profil na Transfermarkt (ang.)