Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy teologii. Zobacz też: Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (ujednoznacznienie).
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny (kat.)
Zaśnięcie Bogurodzicy (praw.)
Reni, Guido - Himmelfahrt Mariae - 1642.jpg
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, Guido Reni, 1642
Dzień 15 sierpnia (kat.)
15 sierpnia (praw. liturgia według kal. jul.)
28 sierpnia (praw. według kal. greg.)
Typ święta chrześcijańskie
Religie katolicyzm
prawosławie
Zwyczaje święcenie ziół i kwiatów
Znaczenie wzięcie do nieba wraz z ciałem i duszą NMP
Inne nazwy Matki Boskiej Zielnej (Polska)
Matki Boskiej Znakomitej (Kongo)
Matki Boskiej Korzennej (Czechy[1])
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wniebowzięcie NMP, Charles Mellin

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, łac. Assumptio Beatissimae Mariae Virginis in caelum – przedmiot wiary dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny po zakończeniu jej ziemskiego życia. Dogmat ten uznawany jest w Kościele katolickim. Według teologii katolickiej Maryja mocą Bożą została wzięta do nieba podobnie jak Henoch i Eliasz.

Prawosławie[edytuj | edytuj kod]

W prawosławiu obchodzone jest święto Zaśnięcia Bogurodzicy (Zaśnięcia Matki Bożej, w PAKP także Najświętszej Maryi Panny)[2], ustanowione w IV w.[3]. W teologii prawosławnej i starokatolickiej Zaśnięcie Maryi wypływa z faktu, że jest matką Boga w ludzkim ciele - Chrystusa, który po jej śmierci zabiera ją do nieba. Śmierć Chrystusa była dobrowolna, natomiast śmierć Jego matki była zgodna z ogólnym prawem natury. Podlegała śmierci jako konsekwencji grzechu pierworodnego. Na podobieństwo Jezusa po 3 dniach Maria zmartwychwstała – została zbudzona z Zaśnięcia przez Syna, który wziął jej duszę do nieba. Maria stała się praobrazem Zmartwychwstania[4].

Święto Zaśnięcia Matki Bożej obchodzone jest 15/28 sierpnia[5], tj. 28 sierpnia według kalendarza gregoriańskiego[2]. Należy do dwunastu wielkich świąt prawosławia, poprzedza je dwutygodniowy post[3].

Katolicyzm[edytuj | edytuj kod]

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest również przedmiotem dogmatu Kościoła katolickiego, ogłoszonego w konstytucji apostolskiej Munificentissimus Deus (Najszczodrobliwszy Bóg) w 1950 roku przez papieża Piusa XII. Dogmat ten stwierdza, że po zakończeniu swojego ziemskiego życia Najświętsza Maryja Panna została z ciałem i duszą wzięta do wiecznej chwały. Wniebowzięcie zajęło miejsce Zaśnięcia, które w VII wieku zostało ustalone w Rzymie.

Obchody[edytuj | edytuj kod]

Święto nazywane jest także Świętem Matki Boskiej Zielnej (Polska), Matki Boskiej Znakomitej (Kongo[6]) bądź Matki Boskiej Korzennej (Czechy). W Kościele jest obchodzone, pod tą pierwszą nazwą, od V wieku. W Polsce i innych krajach europejskich czci się Matkę Boską Wniebowziętą jako patronkę ziemi i jej bujnej roślinności.

W całym kraju święto to jest obchodzone bardzo uroczyście, jednak największe obchody mają miejsce w Kalwarii Zebrzydowskiej, odbywają się tam inscenizacje Zaśnięcia Maryi oraz jej Wniebowzięcia, a także na Jasnej Górze, dokąd zmierzają pielgrzymki z całej Polski właśnie na to święto. W innych częściach kraju często wiąże się ono ze świętem dożynek.

Protestanci przeciwstawiają się dogmatowi o wniebowzięciu podając jako argument brak jakiejkolwiek wzmianki na ten temat w Piśmie Świętym.

Austria[edytuj | edytuj kod]

  • Święcenie ziół i kwiatów[7]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Wniebowzięcie w Wikisłowniku

Przypisy

  1. Matki Boskiej Zielnej obchodzimy nie tylko w Polsce
  2. 2,0 2,1 Zaśnięcie Bogurodzicy na cerkiew.pl (oprac. Jarosław Charkiewicz)
  3. 3,0 3,1 K. Bondaruk, Nauka o nabożeństwach prawosławnych, Białystok 1987, s.124-126
  4. ks. A. Misijuk, "Nauka Cerkwi Prawosławnej o Przenajświętszej Bogarodzicy", http://www.prawoslawie.pl/prawoslawie/o-prawoslawiu/rozne/120-nauka-cerkwi-prawoslawnej-o-przenajswietszej-bogarodzicy
  5. podwójne datowanie
  6. Matka Boża „Owocowa”
  7. Ein traditioneller Kräuterbuschen zu Mariä Himmelfahrt

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]