Wołczyn (obwód brzeski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy wsi na Białorusi. Zobacz też: Wołczyn.
Wołczyn
Zrujnowany kościół Trójcy Przenajświętszej
Zrujnowany kościół Trójcy Przenajświętszej
Państwo  Białoruś
Obwód brzeski
Rejon kamieniecki
Wysokość 135 m n.p.m.
Populacja (1992)
• liczba ludności

502
Nr kierunkowy +375 1631
Kod pocztowy 225083
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Wołczyn
Wołczyn
Ziemia 52°17′09″N 23°18′37″E/52,285833 23,310278Na mapach: 52°17′09″N 23°18′37″E/52,285833 23,310278
Portal Portal Białoruś

Wołczyn (białor. Воўчын) – wieś w obwodzie brzeskim, w rejonie kamienieckim Białorusi; do 1945[1][2] w Polsce, w województwie poleskim, w powiecie brzeskim, siedziba gminy Wołczyn.

W Wołczynie urodzili się hetman polny litewski Wincenty Korwin Gosiewski (ok. 1620), król Polski Stanisław August Poniatowski (1732), polski malarz Zygmunt Vogel (1764).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawna siedziba magnaterii polskiej. Poniatowscy zbudowali w Wołczynie pałac, założyli park oraz wznieśli kościół Świętej Trójcy w stylu późnobarokowym. W połowie XVIII w. do pałacu dobudowano teatr i oranżerię. Zespół pałacowo-parkowy został doszczętnie zrujnowany po zakończeniu II wojny światowej, kiedy Wołczyn został włączony do Białoruskiej SRR. Dziś po dawnym zespole pałacowo-parkowym pozostały ruiny kościoła Świętej Trójcy na rzucie kwadratu, wybudowanego w latach 1729–1733 z fundacji kasztelana krakowskiego Stanisława Poniatowskiego.

19 listopada 1761 zawarli w Wołczynie związek małżeński: książę Adam Kazimierz Czartoryski i Izabela Czartoryska. Ślubu udzielał ks. biskup poznański Teodor Kazimierz Czartoryski.

Zrujnowany kościół w 2007 roku przejęła diecezja pińska kościoła rzymskokatolickiego. Obecnie trwa jego restauracja.

W 1938 w krypcie kaplicy zostały pochowane, przewiezione z kościoła św. Katarzyny w ówczesnym Leningradzie, zwłoki króla Polski Stanisława Augusta Poniatowskiego. Po sprofanowaniu ciała i rozgrabieniu trumiennych skarbów przez miejscową ludność białoruską, resztki szczątków (drobiny kości i fragmenty szat) króla władze sowieckie wydały Polsce w 1988. W 1995 złożono je w krypcie bazyliki archikatedralnej św. Jana Chrzciciela w Warszawie.

W Wołczynie znajduje się cmentarz katolicki z nagrobkami okolicznych polskich ziemian i położony przy drodze do niego kirkut (kilkadziesiąt nagrobków z polnego kamienia).

O miejskiej przeszłości osady świadczy układ przestrzenny z rynkiem, przy którym wznosi się drewniana cerkiew św. Mikołaja i dawny żydowski dom modlitwy.

Przy drodze do Motykał znajduje się nieczynny młyn wodny.

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz. U. z 1946 r. Nr 2, poz. 5).
  2. Edmund Jan Osmańczyk: Encyklopedia ONZ i stosunków międzynarodowych. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1982, s. 408. ISBN 83-214-0092-2.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rafał Zubkowicz, Elena Vetrova, Aleksadnr Pańko, Andriej Abramczuk: Biała Podlaska - Brześć. Niedokryty wschód. Kraków: Amistad Sp. z.o.o - Program PolskaTurystycza.pl, 2008, s. 173. ISBN 978-83-7560-023-0.
  • Gabriela Pauszer-Klonowska "Pani na Puławach"

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]