Wołkowysk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wołkowysk
Herb Flaga
Herb Wołkowyska Flaga Wołkowyska
Państwo  Białoruś
Obwód grodzieński
Populacja (2010)
• liczba ludności

44 000[1]
Nr kierunkowy +375 1512
Kod pocztowy 231900
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Wołkowysk
Wołkowysk
Ziemia 53°10′N 24°28′E/53,166667 24,466667Na mapach: 53°10′N 24°28′E/53,166667 24,466667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Białoruś
Kościół katolicki p.w. św. Stanisława Kostki (zniszczony)
Cerkiew p.w. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Wołkowysku (początek XX w.)

Wołkowysk (biał. Ваўкавыск, Waukawysk; ros. Волковыск, Wołkowysk) – miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, stolica rejonu wołkowyskiego, nad Wołkowyją, w pobliżu jej ujścia do Rosi; 44 tys. mieszkańców (2010); przemysł maszynowy, metalowy, elektrotechniczny, mineralny, drzewny, chemiczny, spożywczy; węzeł kolejowy.

Był miastem królewskim Wielkiego Księstwa Litewskiego I Rzeczypospolitej[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gród został założony przez litewskiego księcia Mendoga. Następnie należał do książąt włodzimiersko-wołyńskich. W XIV wieku ponownie włączony do Wielkiego Księstwa Litewskiego.

W czasach Rzeczypospolitej Obojga Narodów w Wołkowysku mieściło się starostwo grodowe i siedziba powiatu w województwie nowogródzkim. Tu odbywały się sejmiki generalne dla całej Litwy. Do znaczniejszych rodzin Wołkowyska należeli m.in. Gołgowscy i Piotrowicze.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Góra Zamkowa (Góry Szwedzkie) z miejscem po zamku z XIV w.
  • kościół parafialny z 1841 r.
  • cerkiew św. Mikołaja z 1847 r.
  • cmentarz powstańców styczniowych 1863 r. i żołnierzy Wojska Polskiego poległych w latach 1919-1920
  • koszary 3 Pułku Strzelców Konnych
  • Dworek tzw. Dom Bagrationa – obecnie muzeum historyczno-wojskowe.

Ludzie związani z Wołkowyskiem[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Czislennost′ nasielenija po Riespublikie Biełaruś, obłastiam i g. Minsku (tysiacz czełowiek) na 1 janwaria 2010 goda (ros.)
  2. Magazin für die neue Historie und Geographie Angelegt, t. XVI, Halle, 1782, s. 15.
  3. Lech Wyszczelski: Odwrót znad Auty i Berezyny. W: Wojna polsko-rosyjska 1919–1920. T. 1. s. 600.
  4. ::. Wrota Pomorza Zachodniego :.. - Portal internetowy zaprasza - reportaże, fakty, informacje, komentarze, recenzje

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]