Wołożyn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wołożyn
Валожын
Kościół Rzymsko-Katolicki św, Józefa w Wołożynie
Kościół Rzymsko-Katolicki św, Józefa w Wołożynie
Herb Flaga
Herb Wołożyna Flaga Wołożyna
Państwo  Białoruś
Obwód Flag of Minsk Voblast.svg miński
Populacja (2010)
• liczba ludności

10600[1]
Nr kierunkowy +375 1772
Kod pocztowy 222340
Tablice rejestracyjne 5
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Wołożyn
Wołożyn
Ziemia 54°05′N 26°31′E/54,083333 26,516667Na mapach: 54°05′N 26°31′E/54,083333 26,516667
Strona internetowa
Portal Portal Białoruś

Wołożyn (biał. Валожын) – miasto na Białorusi w obwodzie mińskim, stolica rejonu wołożyńskiego nad Wołożynką (dorzecze Niemna), na północnym skraju Puszczy Nalibockiej, 10,6 tys. mieszkańców (2010). Od 1929 miasto[2].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XV.w. dobra wołżyńskie w rękach książąt wołżyńskich, później w rękach Monwidów, Gasztołdów. Po bezpotomnej śmierci Stanisława Gasztołda w 1542 r. stały się królewszczyzną. Drogą zamiany w 1567 r. król przekazał Wołżyn Radziwiłłom. Kolejni właściciele to: Słuszkowie, Denhofowie, Czartoryscy i Tyszkiewiczowie.

W 1795 miasto zostało włączone do zaboru rosyjskiego. W 1803 Wołożyn został sprzedany przez ks. A. Czartoryskiego hr. J. I. Tyszkiewiczowi. Za udział w powstaniu styczniowym dobra skonfiskowano. Po pewnym czasie car oddał je byłemu właścicielowi hr. Janowi Tyszkiewiczowi, w rękach tej rodziny do I wojny światowej.

Miasto zniszczone w czasie I wojny światowej, ponieważ w latach 1915–1918 przebiegała tu linia frontu.

W okresie międzywojennym było siedzibą powiatu wołożyńskiego województwa nowogródzkiego oraz wiejskiej gminy Wołożyn. Do 17 września 1939 mieściło się w mieście dowództwo Pułku KOP "Wołożyn" i garnizon macierzysty Batalionu KOP "Wołożyn".

W latach 1939–1941 znalazło się pod okupacją sowiecką, w 1941–1944 pod okupacją niemiecką, a w latach 1944-1945 znów pod okupacją radziecką.. Okoliczna Puszcza Nalibocka była obszarem wzmożonej aktywności żołnierzy ruchu oporu AK.

W latach 1945–1991 Wołożyn znajdował się w Białoruskiej SRR.

Jesziwa w Wołożynie
Jesziwa w Wołożynie, srebro Ag 925, 2010, Białoruś

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół katolicki św. Józefa, klasycystyczny fundacji J.I.Tyszkiewicza z 1806-1816 r. Obok dzwonnica-brama. 11 kwietnia 1866 r. zamknięty i zamieniony na cerkiew prawosławną, przywrócony katolikom w 1929 r. Po II wojnie światowej nieczynny. Mieści się w nim zakład przemysłowy. Dzwonnica-brama dwukondygnacyjna.
  • Jesziwa z 1806 roku, pierwszy nowoczesny, budynek tego typu, nazywany "matką wszystkich jesziw". Stał się wzorem dla budowanych później jesziw na Litwie. W 1998 roku została wpisana na listę zabytków historii i kultury Białorusi.
  • Zespół pałacowy (klasycystyczny) - w dawnym majątku ziemskim, zbudowany przez J.I.Tyszkiewicza w 1806 r. na wysokim brzegu rzeki Wołżynki. Pałac i oficyny zniszczone w czasie I wojny światowej. Po odbudowaniu umieszczono w nich siedzibę KOP-u. Obecnie znajdują się w nim instytucje wojskowe.
  • Oranżeria pałacowa, klasycystyczna, znacznie przebudowana w okresie międzywojennym - była siedzibą starostwa.
  • Park - zachowały się nieliczne fragmenty za pałacem na zboczu doliny rzeki.

Ludzie związani z Wołożynem[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]