Wołodymyr Iwaszko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Władimir Antonowicz Iwaszko
Владимир Антонович Ивашко
Володимир Антонович Івашко
Data i miejsce urodzenia 28 października 1932
Połtawa
Data i miejsce śmierci 13 listopada 1994
Moskwa
Przewodniczący Rady Najwyższej
Ukraińskiej SRR
Okres urzędowania od 4 czerwca 1990
do 9 lipca 1990
Następca Łeonid Krawczuk
Sekretarz Generalny KC KPZR
Okres urzędowania od 24 sierpnia 1991
do 29 sierpnia 1991
Poprzednik Michaił Gorbaczow
Odznaczenia
Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Przyjaźni Narodów

Władimir Antonowicz Iwaszko (ros. Владимир Антонович Ивашко, ukr. Володимир Антонович Івашко) (ur. 28 października 1932 w Połtawie, zm. 13 listopada 1994) - radziecki działacz partyjny i państwowy pochodzenia ukraińskiego.

W 1956 ukończył Instytut Górnictwa w Charkowie. Od 1957 do 1967 asystent a następnie wykładowca Instytutów Budownictwa Maszyn, Automatyzacji i Komputeryzacji a także Instytutu Radiofizyki obecnego Uniwersytetu Charkowskiego. Członek KPZR od 1960. Od 1968 sekretarz Komitetu Partii na Instytucie Korespondencyjnym Politechniki Kijowskiej. W 1973 zostaje szefem Departamentu Naukowo-Wychowawczego przy Charkowskiej Radzie Obwodowej. W 1978 również sekretarz do spraw ideologii, takie też stanowisko piastuje w Komitecie Centralnym Ukraińskiej Partii Komunistycznej. Od 4 czerwca do 9 lipca 1990 pełnił urząd Przewodniczącego Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR. Jego następcą na tym stanowisku został późniejszy pierwszy prezydent Ukrainy Leonid Krawczuk.

Przez bardzo krótki czas, od 24 sierpnia 1991 roku, pełnił obowiązki sekretarza generalnego KC KPZR. Stało się tak, kiedy Michaił Gorbaczow (zachowując zarazem funkcję prezydenta ZSRR do grudnia tegoż roku) ustąpił z funkcji partyjnego lidera z powodu zawieszenia działalności partii przez władze Rosji (a w konsekwencji także innych republik). Tym samym jego obowiązki automatycznie przejął drugi w hierarchii partyjnej Iwaszko. Jego władza z racji zawieszenia działalności partii oraz właściwie przesądzeniu jej dalszych losów (Gorbaczow rezygnując wezwał ją do samorozwiązania, a republikańskie władze Rosji przygotowywały przejęcie jej majątku przez państwo), była jednak całkowicie iluzoryczna. 29 sierpnia KPZR została rozwiązana.

Został odznaczony m.in. Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy i Orderem Przyjaźni Narodów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. red. Ulrich-Joachim Schulz-Torge, "Who Was Who in the Soviet Union", K.G.Saur Verlag GmbH & Co. KG, Monachium 1992, ISBN 3-598-10810-9
Poprzednik
Michaił Gorbaczow
Sekretarz Generalny KC KPZR
(24 sierpnia 1991-29 sierpnia 1991)
Następca
Rozwiązano KPZR