Wołodymyr Ohryzko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wołodymyr Ohryzko
Volodymyr Ohryzko.jpg
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1956
Kijów
Minister spraw zagranicznych Ukrainy
Okres urzędowania od 18 grudnia 2007
do 3 marca 2009
Poprzednik Arsenij Jaceniuk
Następca Wołodymyr Chandohij (p.o.)
Minister spraw zagranicznych Ukrainy (p.o.)
Okres urzędowania od 31 stycznia 2007
do 21 marca 2007
Poprzednik Borys Tarasiuk
Następca Arsenij Jaceniuk

Wołodymyr Stanisławowycz Ohryzko, ukr. Володимир Станiславович Огризко (ur. 1 kwietnia 1956 w Kijowie) – ukraiński dyplomata, polityk, minister spraw zagranicznych Ukrainy od 2007 do 2009.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1978 ukończył studia na Uniwersytecie Kijowskim im. Tarasa Szewczenki. Z wykształcenia specjalista ds. stosunków międzynarodowych, tłumacz języka niemieckiego, posiada stopień kandydata nauk historycznych.

Od 1978 pracuje w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, najpierw Ukraińskiej SRR, następnie Ukrainy. W latach 1978–1988 był zatrudniony w Wydziale Prasowym, z przerwą na służbę w armii (1981–1983). Był kolejno: attaché (1978–1980), III sekretarzem (1980-1981 i 1983-1985) oraz II sekretarzem (1985–1988). W latach 1988–1991 był I sekretarzem, a w 1991 radcą w Wydziale Głównego Radcy MSZ. Od 1991 do 1992 pełnił funkcję radcy Wydziału Analiz Politycznych i Koordynacji.

W latach 1992–1996 pracował w placówkach zagranicznych: był radcą w ambasadach Ukrainy w Niemczech (1992–1993 i 1994–1996) oraz Austrii (1993–1994). Od 1996 zatrudniony w Administracji Prezydenta Ukrainy jako kierownik Zarządu Polityki Zagranicznej. W 1999 objął stanowisko ambasadora pełnomocnego i nadzwyczajnego w Austrii oraz przedstawiciela przy organizacjach międzynarodowych z siedzibą w Wiedniu.

W latach 2004–2005 był ambasadorem pełnomocnym w Wydziale Współpracy Euroatlantyckiej MSZ Ukrainy. Od 2005 do 2007 zajmował stanowisko wiceministra spraw zagranicznych, od stycznia do marca 2007 był pełniącym obowiązki ministra. 18 grudnia 2007 objął urząd ministra w drugim rządzie Julii Tymoszenko z rekomendacji Wiktora Juszczenki i Naszej Ukrainy-Ludowej Samoobrony.

3 marca 2009 został odwołany ze stanowiska przez Radę Najwyższą Ukrainy. Wotum nieufności wobec jego osoby poparło 250 z 450 deputowanych parlamentu[1]. Zasiadał później we władzach Naszej Ukrainy.

W 2009 odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]