Woda opadowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Woda opadowa (potocznie: deszczówka) – woda, która powstaje przez kondensację pary wodnej w atmosferze i spada na powierzchnię Ziemi w postaci opadów atmosferycznych (deszczu, śniegu, gradu). Jej skład zależy od czystości powietrza, które napotyka podczas opadania; charakteryzuje się dużą zawartością gazów (tlenu, azotu, dwutlenku węgla) i może zawierać sadzę, pyłki roślinne, pył przemysłowy, mikroorganizmy, a także pewne ilości soli mineralnych. Ze względu na zawartość rozpuszczonego dwutlenku węgla pH wody opadowej wynosi około 6 (odczyn kwaśny). Niektóre gazowe zanieczyszczenia (dwutlenek siarki, siarkowodór, tlenek azotu) obniżają to pH jeszcze bardziej, powodując zjawisko kwaśnych deszczów. Woda opadowa nie nadaje się do picia, natomiast może być przydatna po zebraniu w kanalizacji do celów gospodarczych i przemysłowych.

Woda deszczowa może być wykorzystywana w gospodarstwach domowych m.in. do:

  • nawadniania upraw ogrodowych i trawników,
  • spłukiwania urządzeń sanitarnych,
  • prania,
  • prac porządkowych w budynkach i ich otoczeniu,
  • mycia samochodów.

Może być wykorzystana również do celów komunalnych oraz przemysłowych, gdzie nie jest wymagana woda o jakości wody pitnej, m.in. do:

  • procesów technologicznych w usługach i przemyśle,
  • płukania sieci kanalizacyjnej.

Warto więc zbierać wodę deszczową i ją wykorzystywać. Z jednej strony z uwagi na oszczędzanie wody w gospodarstwie domowym, gdyż nie ma też potrzeby stosowania środków zmiękczających. Poza tym zużywa się mniej środków piorących, a w pralkach nie pojawia się kamień. Woda deszczowa jest także korzystniejsza dla skóry wrażliwej i zwierząt domowych. Miękka woda poprawia ponadto wegetację roślin.

Woda deszczowa wykorzystywana w gospodarstwach domowych powinna się charakteryzować następującymi cechami:

  • musi być bez zarzutu pod względem zdrowotnym,
  • nie może zawierać zanieczyszczeń stałych, np. piasku,
  • powinna być uboga w składniki pokarmowe, powodujące „kwitnienie” wody,
  • nie może oddziaływać niekorzystnie na materiały, z którymi ma styczność.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Żukowski, Degradacja hydrosfery, Wyd. FOSZE, Rzeszów 1994, ISBN 83-86282-02-9.
  • Jadwiga Królikowska, Andrzej Królikowski, Wody opadowe. Odprowadzanie, zagospodarowanie, podczyszczanie i wykorzystanie, Wydawnictwo Seidel-Przywecki, 2012, ISBN 978-83-60956-29-8.