Wodnicha brunatnobiała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wodnicha brunatnobiała
Hygrophorus latitabundus1a.JPG
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina wodnichowate
Rodzaj wodnicha
Gatunek wodnicha brunatnobiała
Nazwa systematyczna
Hygrophorus latitabundus Britzelm
Bot. Zbl. 80: 118, pl. 437 (1899)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Hygrophorus latitabundus.JPG

Wodnicha brunatnobiała (Hygrophorus latitabundus Britzelm) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowtych (Hygrophoraceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podała Barbara Gumińska w 1997[2]. Niektóre synonimy naukowe[3]:

  • Hygrophorus latitabundus f. albus Rocabruna & Tabarés 2005
  • Hygrophorus latitabundus Britzelm. 1899, f. latitabundus
  • Hygrophorus olivaceoalbus f. obesus Bres. 1887
  • Hygrophorus olivaceoalbus var. obesus (Bres.) Rea 1922

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica od 4 do 12 cm, półkulisty, wypukły do płasko wypukłego, u starszych okazów również nieco lejkowaty, z długo podwiniętym brzegiem, tępym płaskim garbkiem, gładki, bardzo oślizgły (często z warstwą śluzu), szarobrązowy, rdzawobrązowy, o oliwkowym odcieniu, pośrodku ciemniejszy.

Blaszki

Grube, rzadkie, szerokie, szeroko przyrośnięte do łagodnie zbiegających, białawe, jasnokremowe, ostrze gładkie.

Trzon grzyba

Wysokość od 5 do 10 cm, średnica od 1,5 do 4 cm, cylindryczny do wrzecionowatego, zaostrzony u dołu, pełny, zwarty, bardzo oślizgły, kosmkowato-łuseczkowaty, z szybko zanikającym pierścieniem, białawy, po uciśnięciu ciemnieje.

Miąższ

Gruby, gęsty, wodniście biały, słaby zapach gorzkich migdałów. Smak łagodny.

Wysyp zarodników

Biały.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Od września do listopada. Pod sosnami, w nasłonecznionych miejscach, zwłaszcza na [wapieniach, w strefie podgórskiej i górskiej.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb mikoryzowy[2]. Smaczny grzyb jadalny, do przyrządzania potraw do bezpośredniego spożycia lub marynowania w słodko – kwaśnej zalewie.

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Minimalna możliwość pomylenia z podobnymi gatunkami. Charakterystycznymi cechami tego grzyba są: stosunkowo duży owocnik, bardzo oślizły kapelusz i trzon, podwinięty brzeg kapelusza i występowanie pod sosną.

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].