Wodnik guamski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wodnik guamski
Hypotaenidia owstoni[1]
Rothschild, 1895
Wodnik guamski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd żurawiowe
Rodzina chruściele
Rodzaj Hypotaenidia
Gatunek wodnik guamski
Synonimy
  • Gallirallus owstoni (Rothschild, 1895)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EW pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wodnik guamski (Hypotaenidia owstoni) – gatunek nielotnego ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae), uznany za gatunek wymarły na wolności. Obecnie gatunek wprowadzany jest na wyspę Rota (na Pacyfiku).

Podobnie jak wiele innych ptaków zamieszkujących wyspy, wodnik guamski utracił zdolność lotu. Żyjąc w całkowitej izolacji nie padał ofiarą żadnych drapieżników, nie musiał zatem latać.

Po II wojnie światowej katastrofalne skutki dla gatunku przyniosło pojawienie się na wyspie węża Boiga irregularis. Węże Boiga irregularis przybyły na Guam w latach 40. XX w. wraz z dostawami drewna z Papui-Nowej Gwinei. Na wyspie nie było żadnych polujących na węże drapieżników, a miejscowa przyroda nie potrafiła się przed nimi obronić. Te węże, w około niespełna 40 lat, doprowadziły do wyginięcia wodnika guamskiego na wolności. Obecnie populacja wynosi około 200 osobników.

Historia ochrony[edytuj | edytuj kod]

  • 1979 - Gatunek uznany za zagrożony w amerykańskiej Ustawie o Gatunkach Zagrożonych.
  • 1984 - Początek programu hodowli w niewoli.
  • 1987 - Wyhodowane w niewoli ptaki zostają wprowadzone na wyspę Rota (wolną od węży).
  • 1988 - Gatunek wpisany na czerwoną listę IUCN.
  • 1994 - Gatunek uznany przez IUCN za wymarły na wolności.
  • 1998 - Uwolnienie wyhodowanych w niewoli ptaków w północnej części wyspy Guam.

W niewoli stan gatunku został ustabilizowany, ale wodnik guamski nie powróci na wolność, dopóki z jego środowiska nie zostaną wyeliminowane drapieżniki.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długi, lekko zakrzywiony dziób służy do chwytania małych owadów, nasion, jaszczurek oraz ślimaków. Długie nogi pozwalają ptakowi szybko biegać i przedzierać się przez las w poszukiwaniu pożywienia. Skrzydła są krótkie i zaokrąglone. Krótki ogon podnosi się i opada w czasie chodzenia.

Przypisy

  1. Gallirallus owstoni. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2014-02-18]
  2. Gallirallus owstoni. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2014-02-18]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]