Wodorotlenek litu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wodorotlenek litu
Wodorotlenek litu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny LiOH
Masa molowa 24 g/mol
Wygląd bezbarwny
Identyfikacja
Numer CAS 1310-65-2
1310-66-3 (monohydrat)
Podobne związki
Inne kationy NaOH, KOH, RbOH, CsOH
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Wodorotlenek litu, (LiOH) – nieorganiczny związek chemiczny z grupy zasad. Występuje jako odmiana bezwodna lub monohydrat (LiOH · H2O).

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Wodorotlenek litu jest ciałem stałym bezbarwnym (bezwodny) lub barwy białej (monohydrat), rozpuszczalnym w wodzie. pH jego roztworów wynosi ok. 12.

Reaguje z kwasami, dając sole litu, np.: LiOH + HClLiCl + H2O.

Bezwodny wodorotlenek litu ma właściwości higroskopijne.

Uwodniony wodorotlenek litu podczas ogrzewania traci wodę krystalizacyjną.

Powoduje denaturację białka.

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Można go otrzymać w wyniku elektrolizy wodnego roztworu chlorku litu lub w reakcji siarczanu litu z wodorotlenkiem sodu:

Li2SO4 + 2 NaOH → Na2SO4 + 2 LiOH.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Stosuje się go jako domieszkę do specjalnych stopów łożyskowych. Jest często stosowany jako składnik polepszający właściwości mechaniczne stopów glinu i ołowiu. Jego stop litu z magnezem i niewielką domieszką srebra jest lżejszy od wody, ma dobre właściwości mechaniczne i jest odporny na korozję[potrzebne źródło].

Znalazł szerokie zastosowanie w technice jądrowej. Wchodzi także w skład prętów sterujących w reaktorach jądrowych.

Używa się go także w syntezie organicznej jako katalizator i w roztworze w aminach alifatycznych jako silny czynnik redukujący.

Jego sole są ponadto wykorzystywane w hutnictwie szkła i ceramice, do produkcji smarów, w przemyśle elektrotechnicznym (akumulatory), syntezie organicznej oraz w lecznictwie.

Toksyczność[edytuj | edytuj kod]

Podczas połknięcia substancji może nastąpić podrażnienie błon śluzowych ust, gardła, przełyku i dróg pokarmowych oraz perforacja przełyku i żołądka.

Przy kontakcie wodorotlenku litu z oczami występują poparzenia oraz utrata wzroku.

Pary wodorotlenku litu działają drażniąco na drogi oddechowe oraz parząco na skórę.

Pierwsza pomoc[edytuj | edytuj kod]

Oczy skażone wodorotlenkiem litu należy przepłukać przez co najmniej 10 minut dużą ilością wody, zaś skażoną skórę należy przepłukać dużą ilością wody oraz zastosować glikol polietylenowy.

Po spożyciu substancji należy podać choremu dużą ilość wody. Nie należy powodować wymiotów ani nie próbować zobojętniać substancji.

Działanie na organizmy wodne[edytuj | edytuj kod]

Wodorotlenek litu działa szkodliwie na organizmy wodne. Szkodliwość zależy od wartości pH. Dawka toksyczna dla ryb wynosi 100 mg/l, zaś dla roślin 0,2 mg/l (w przeliczeniu na lit).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]