Wodorotlenek magnezu

Wodorotlenek magnezu
Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC) wodorotlenek magnezu
Inne nazwy i oznaczenia brucyt
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	Mg(OH)2
Masa molowa	58,33 g/mol
Wygląd	białe ciało stałe
Minerały	brucyt
Identyfikacja
Numer CAS	1309-42-8
PubChem	14791
Właściwości Gęstość i stan skupienia 2,38 g/cm³ (20 °C); ciało stałe Rozpuszczalność w wodzie 0,012 g/dm³ (20 °C) 0,004 g/dm³ (100 °C) Temperatura topnienia 300 °C (rozkład termiczny)
Niebezpieczeństwa MSDS Zewnętrzne dane MSDS Globalnie Zharmonizowany System Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów Zagrożenia według MSDS Uwaga Zwroty H H315, H319, H335 Zwroty EUH brak zwrotów EUH Zwroty P P261, P305+P351+P338 Europejska klasyfikacja substancji Zagrożenia według MSDS Drażniący (Xi) Zwroty R R36/37/38 Zwroty S S26 NFPA 704 0 1 0   Numer RTECS OM3570000 Dawka śmiertelna LD50 8,5 g/kg (szczur, doustnie)
Podobne związki
Inne kationy	Ca(OH)2 Ba(OH)2 NaOH
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Wodorotlenek magnezu (o wzorze Mg(OH)₂) – nieorganiczny związek chemiczny magnezu z grupy wodorotlenków.

Charakterystyka

W temperaturze pokojowej jest substancją stałą, drobnokrystaliczną o białej barwie, bardzo słabo rozpuszczalną w wodzie – w 100 g wody rozpuszcza się 4,8×10⁻⁴ g Mg(OH)₂. Nie jest żrący, daje odczyn słabo alkaliczny (pH 9,5–10,5). Jest emulgatorem o symbolu E528. Wchodzi w skład kamienia kotłowego osadzającego się w kotłach, pralkach itp. W podwyższonej temperaturze stopniowo ulega dehydratacji do tlenku magnezu.

Otrzymywanie

• W reakcji tlenku magnezu z wodą:

MgO + H₂O → Mg(OH)₂

• W reakcji mocnych zasad z rozpuszczalnymi solami magnezu, np.:

MgCl₂ + 2NaOH → Mg(OH)₂↓ + 2NaCl

Występowanie

W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.

Postaci handlowe

Gatunek	Nazwa handlowa	Gęstość nasypowa (g/dm3)	Zastosowanie
ciężki	Magnesia 727	350–400	farmacja
ciężki	Magnesia 728	350–400	chemiczno-techniczne
ciężki	Magnesia 725	500	farmacja
ciężki	Magnesia 725FR	500–550	środki uniepalniające
pasta	Magnesia 723	Mg(OH)2 29–33%	farmacja
ciężki	Magnesia 7251	500	chemiczno-techniczne
granulowany	Maggran MH	–	farmacja

Zastosowanie

• preparaty kosmetyczne (wymagające środowiska zasadowego), np. pasty do zębów
• w medycynie jako tzw. mleko magnezjowe (zawiesina wodorotlenku magnezu w wodzie)
• w przemyśle znalazł zastosowanie w procesie rafinacji cukru
• w niewielkich ilościach stosuje się go w wyrobach kakaowych i czekoladowych (jako E528)

Zastosowania farmakologiczne

Wodorotlenek magnezu stosuje się w preparatach zapobiegających nadkwasocie. W postaci czystej reaguje z kwasem solnym w żołądku i podnosi pH soku żołądkowego do wysokich wartości (powyżej 5), dlatego najczęściej jest stosowany w preparatach złożonych łącznie z mniej zasadowym wodorotlenkiem glinu, który działa słabo zobojętniająco, ale bardziej długotrwale. Uzyskuje się w ten sposób korzystniejsze właściwości zobojętniające i koryguje niepożądane działanie zapierające powstających w jelitach soli glinu (bo z kolei sole magnezu działają przeczyszczająco).

Tę mieszankę stosuje się w preparatach takich, jak Aflomag, Alumag, Gastal, Gastromal, Maalox, Manti, Manti forte, Simet-Al.

Przypisy

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.