Wodorotlenek magnezu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wodorotlenek magnezu
Wodorotlenek magnezu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny Mg(OH)2
Masa molowa 58,33 g/mol
Wygląd białe ciało stałe
Minerały brucyt
Identyfikacja
Numer CAS 1309-42-8
PubChem 14791[2]
Podobne związki
Inne kationy Ca(OH)2
Ba(OH)2
NaOH
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Wodorotlenek magnezu (o wzorze Mg(OH)2) – nieorganiczny związek chemiczny magnezu z grupy wodorotlenków.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

W temperaturze pokojowej jest substancją stałą, drobnokrystaliczną o białej barwie, bardzo słabo rozpuszczalną w wodzie – w 100 g wody rozpuszcza się 4,8×10−4 g Mg(OH)2[5]. Nie jest żrący, daje odczyn słabo alkaliczny (pH 9,5–10,5[4]). Jest emulgatorem o symbolu E528. Wchodzi w skład kamienia kotłowego osadzającego się w kotłach, pralkach itp. W podwyższonej temperaturze stopniowo ulega dehydratacji do tlenku magnezu[6].

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

  • W reakcji tlenku magnezu z wodą[6]:
MgO + H2O → Mg(OH)2
  • W reakcji mocnych zasad z rozpuszczalnymi solami magnezu[6], np.:
MgCl2 + 2NaOH → Mg(OH)2↓ + 2NaCl

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W przyrodzie wodorotlenek magnezu występuje w postaci minerału brucytu.

Postaci handlowe[edytuj | edytuj kod]

Gatunek Nazwa handlowa Gęstość nasypowa (g/dm3) Zastosowanie
ciężki Magnesia 727 350–400 farmacja
ciężki Magnesia 728 350–400 chemiczno-techniczne
ciężki Magnesia 725 500 farmacja
ciężki Magnesia 725FR 500–550 środki uniepalniające
pasta Magnesia 723 Mg(OH)2 29–33% farmacja
ciężki Magnesia 7251 500 chemiczno-techniczne
granulowany Maggran MH farmacja

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • preparaty kosmetyczne (wymagające środowiska zasadowego), np. pasty do zębów
  • w medycynie jako tzw. mleko magnezjowe (zawiesina wodorotlenku magnezu w wodzie)
  • w przemyśle znalazł zastosowanie w procesie rafinacji cukru
  • w niewielkich ilościach stosuje się go w wyrobach kakaowych i czekoladowych (jako E528)

Zastosowania farmakologiczne[edytuj | edytuj kod]

Wodorotlenek magnezu stosuje się w preparatach zapobiegających nadkwasocie. W postaci czystej reaguje z kwasem solnym w żołądku i podnosi pH soku żołądkowego do wysokich wartości (powyżej 5), dlatego najczęściej jest stosowany w preparatach złożonych łącznie z mniej zasadowym wodorotlenkiem glinu, który działa słabo zobojętniająco, ale bardziej długotrwale. Uzyskuje się w ten sposób korzystniejsze właściwości zobojętniające i koryguje niepożądane działanie zapierające powstających w jelitach soli glinu (bo z kolei sole magnezu działają przeczyszczająco).

Tę mieszankę stosuje się w preparatach takich, jak Aflomag, Alumag, Gastal, Gastromal, Maalox, Manti, Manti forte, Simet-Al.

Przypisy

  1. Karta charakterystyki Sciencelab
  2. Wodorotlenek magnezu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Wodorotlenek magnezu (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2011-01-16].
  4. 4,0 4,1 Wodorotlenek magnezu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  5. Adam Bielański: Podstawy chemii nieorganicznej. Wyd. 5. Warszawa: PWN, 2002. ISBN 83-01-13654-5.
  6. 6,0 6,1 6,2 Philip John Durrant, Bryl Durrant: Zarys współczesnej chemii nieorganicznej. Warszawa: PWN, 1965, s. 494.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.