Wodzicki hrabia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
herb Wodzicki hrabia wg Gajla
herb Wodzicki hrabia odmiana "Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego, najwyżej zatwierdzony. Cz. 1. Warszawa 1853"

Wodzickipolski herb hrabiowski, odmiana herbu Leliwa, nadany w zaborze austriackim.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Istnieje kilka przekazów na temat kształtu tego herbu, różniących się szczegółami.

Na podstawie Herbarza Królestwa Polskiego Pawliszczewa herb można blazonować następująco[1]:

Na tarczy ze skrajem złotym i koroną hrabiowską w polu niebieskim - nad złotym półksiężycem sześciopromienna gwiazda złota. W klejnocie złoty lew w prawo, pęk liktorski w łapach trzymający. Labry niebieskie podbite złotem. Tarcza leży na złotym pęku liktorskim i mieczu oprawionym w złoto, które się ze sobą w środku krzyżują.

Według Ostrowskiego, rodzina posługiwała się dewizą ASTRA PETI[2].

Tadeusz Gajl zamieścił u siebie rysunek, w którym brak obramowania tarczy[3].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Podług Ostrowskiego jedna linia Wodzickich otrzymała od cesarza Franciszka II tytuł hrabiowski galicyjski 28 listopada 1799 (Eliasz Wodzicki), druga linia tytuł hrabiowski galicyjski 16 października 1800 (Franciszek Wodzicki), na co dyplom z 11 listopada 1803, potwierdzony w Rosji 2 lipca 1842[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Jedna rodzina herbownych:

Wodzicki.

Przypisy

  1. Nikołaj Iwanowicz Pawliszczew: Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego najwyżej zatwierdzony. Warszawa: Orgelbrand S., 1853, s. 25,26.
  2. 2,0 2,1 Juliusz Ostrowski red.: Almanach błękitny : genealogia żyjących rodów polskich. Lwów, Warszawa: nakł. Księgarni H. Altenberga ; Wende i Ska, 1908, s. 985.
  3. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.