Wojciech Grzymała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojciech Grzymała (ur. 23 kwietnia 1793 w Dunajowce16 grudnia 1871 w Nyon) - referendarz rady stanu, działacz emigracyjny, przyjaciel Chopina.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Syn Wincentego Przecława z Zalesia-Grzymały herbu własnego, cześnika bracławskiego i Marianny z Wydżgów h. Jastrzębiec. Uczył się we Lwowie, a od 1807 r. uczęszczał do szkoły wojskowej gen. Stanisława Fiszera. Uczestnik walk 1809 i 1812 w szeregach Armii Księstwa Warszawskiego, za męstwo w bitwie pod Borodino otrzymał Krzyż Wojskowy Virtuti Militari. W Królestwie Kongresowym referendarz stanu w Komisji Rządowej Skarbu (1818), kawaler orderu św. Stanisława, członek Towarzystwa Patriotycznego Łukasińskiego (od 1821). Jako członek Towarzystwa Patriotycznego został uwięziony w 1826 r. Później został jednym z dyrektorów Banku Polskiego. Popierał powstanie listopadowe, gdzie był członkiem nowego Towarzystwa Patriotycznego. Z ramienia Rządu Narodowego był dyplomatą w Paryżu i Londynie. Po upadku powstania został na emigracji, działał w obozie Czartoryskich. Był współzałożycielem Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]