Wojciech Jasiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy polityka. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Wojciech Jasiński
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1948
Gostynin
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 8 listopada 2011
Minister skarbu państwa
Przynależność polityczna Prawo i Sprawiedliwość
Okres urzędowania od 15 lutego 2006
do 7 września 2007
i ponownie od 11 września 2007 do 16 listopada 2007
Poprzednik Andrzej Mikosz
Następca Aleksander Grad

Wojciech Stefan Jasiński (ur. 1 kwietnia 1948 w Gostyninie) – polski polityk, prawnik, poseł na Sejm IV, V, VI i VII kadencji, minister Skarbu Państwa w rządach Kazimierza Marcinkiewicza i Jarosława Kaczyńskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Młodość i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Syn Stanisława i Haliny Jasińskich[1]. W 1972 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.

Działalność w PRL[edytuj | edytuj kod]

W latach 1972–1973 był urzędnikiem w płockim oddziale Narodowego Banku Polskiego. Od 1973 do 1980 był pracownikiem Urzędu Miejskiego w Płocku w tym jako kierownik Wydziału Spraw Wewnętrznych. W latach 1976–1982 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[2]. W latach 1980–1986 pracował w PSS "Zgoda" w Płocku. Od 1984 do 1985 był zatrudniony w Spółdzielni Transportu Wiejskiego w Płocku, a od 1985 do 1986 w Izbie Skarbowej w Płocku.

W od 1986 do 1989 przebywał w Stanach Zjednoczonych[3].

Działalność w III RP[edytuj | edytuj kod]

Po powrocie do kraju w 1990 podjął pracę w Urzędzie Wojewódzkim w Płocku. W latach 1990–1991 pełnił funkcję delegata Pełnomocnika Rządu ds. Reformy Samorządu Terytorialnego w województwie płockim. Od 1992 był pracownikiem Najwyższej Izby Kontroli, najpierw jako dyrektor Delegatury NIK w Warszawie, od 1994 jako dyrektor Zespołu Finansów i Budżetu, następnie Departamentu Budżetu Państwa NIK. W latach 1997–2000 pracował w spółce "Srebrna" jako członek zarządu oraz prezes zarządu (gdzie współpracował z ówczesnymi politykami Porozumienia Centrum, m.in. Jarosławem Kaczyńskim, Adamem Lipińskim i Przemysławem Gosiewskim).

Od września 2000 do lipca 2001 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości (w okresie gdy ministrem był Lech Kaczyński). Od 2001 do 2007 był posłem Prawa i Sprawiedliwości w Sejmie IV i V kadencji. W V kadencji krótko przewodniczył Komisji Finansów Publicznych. Od 15 lutego 2006 do 7 września 2007 i od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 zajmował stanowisko ministra Skarbu Państwa w rządach Kazimierza Marcinkiewicza i Jarosława Kaczyńskiego, od 7 września 2007 do 11 września 2007 był sekretarzem stanu w MSP i kierownikiem resortu.

W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz trzeci uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu płockim 30 702 głosy. W 2009 bez powodzenia kandydował do Parlamentu Europejskiego. W 2010 objął obowiązki prezesa płockiego zarządu okręgowego Prawa i Sprawiedliwości. W wyborach do Sejmu w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 26 125 głosów[4]. Bezskutecznie kandydował z ramienia PiS w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty, ma dwoje dzieci.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]