Wojciech Kazimirski-Biberstein

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojciech Kazimirski-Biberstein (ur. 20 listopada 1808 w Korchowie, zm. 22 czerwca 1887 w Paryżu) – arabista i iranista. Urodził się w rodzinie katolicko-prawosławnej. Uczestnik powstania listopadowego, po jego upadku wyemigrował wspólnie z Joachimem Lelewelem. W latach 1838-1839 odbył podróż do Persji, a następnie był tłumaczem (dragomanem) j. perskiego w poselstwie francuskim. Po 1850 r. Kazimierski uczestniczył w zasadzie we wszystkich podpisywanych przez Francję traktatach z Persją. Od 1858 r. był szefem wydziału we francuskim ministerstwie spraw zagranicznych. Będąc współpracownikiem księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, a później i jego syna Władysława - odgrywał znaczącą rolę we wzbogacaniu orientalistycznych zbiorów - aktualnie przechowywanych w Bibliotece i Muzeum Czartoryskich w Krakowie (16 rękopisów i kilkanaście miniatur perskich).

Wydał m.in. „Słownik arabsko-francuski” (1846 r.), „Słownik francusko-polski i polsko-francuski” oraz polski przekład „Gulistanu”, tj. „Ogrodu różanego” Saadiego. Był autorem francuskiego przekładu Koranu, który został wydany w 1840 r. Doczekał się on licznych wydań i "związane z nim wyraźnie pozostaje polskie tłumaczenie dokonane przez polskiego muzułmanina M. Tarak Buczackiego"[1].

Przypisy

  1. Koran. (przeł.) Józef Bielawski. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2007, s. 820. ISBN 978-83-06-03078-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]