Wojciech Sowiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojciech Albert Sowiński (ur. 1805 we wsi Łukaszówka[1], pow. hajsyński na Podolu, zm. 5 marca 1880 w Paryżu) – polski pianista, kompozytor i publicysta muzyczny. Stryj poety Leonarda.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Uczył się w Wiedniu pod kierunkiem Carla Czernego (fortepian), A. Jiroveca i Leidesdorfa (kompozycja). W 1828 wyjechał na dalsze studia do Włoch, następnie przeniósł się do Paryża gdzie pracował jako nauczyciel muzyki.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Główną zasługą Sowińskiego były starania o zaznajomienie cudzoziemców ze skarbami melodii narodowych i dziejami sztuki polskiej.

Utwory:

Prace teoretyczne:

  • Słownik muzyków polskich (Paryż 1874) – przekład z jęz. francuskiego

Przypisy

Źródła/Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, ISBN 83-01-00958-6