Wojciech Zajączkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Zajączkowski
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1963
Bydgoszcz, Polska
Ambasador RP w Rumunii
Okres urzędowania od 2008
do 2010
Poprzednik Jacek Paliszewski
Następca Marek Szczygieł
Ambasador RP w Rosji
Okres urzędowania od 30 listopada 2010
Poprzednik Jerzy Bahr

Wojciech Zajączkowski (ur. 19 grudnia 1963 w Bydgoszczy) – polski politolog, działacz państwowy, dyplomata, od 30 listopada 2010 ambasador w Moskwie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1987 ukończył studia historyczne w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1999 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o polityce w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk.

W 1987 pracował w Wydawnictwie Archidiecezji Warszawskiej, a w 1988 jako redaktor w Ośrodku Dokumentacji i Studiów Społecznych. W latach 1989–1991 był redaktorem w "Res Publica".

W latach 1991–1994 był zatrudniony jako główny specjalista w Ośrodku Studiów Międzynarodowych przy Senacie RP. Od 1991 do 1997 pracował w Ośrodku Studiów Wschodnich w Warszawie[1]. W latach 1993–1998 pełnił funkcję dyrektora Forum Europy Środkowo-Wschodniej w Fundacji im. Stefana Batorego.

Od 1998 był radcą Ambasady RP w Moskwie. W 2000 został przeniesiony do pracy w Ambasadzie RP w Kijowie, gdzie w 2002 został awansowany na stanowisko I radcy. W latach 2000–2004 pełnił jednocześnie funkcje zastępcy ambasadora na Ukrainie oraz chargé d’affaires w Turkmenistanie.

W Ministerstwie Spraw Zagranicznych pełnił funkcje zastępcy dyrektora Departamentu Europy w latach 2004–2006 oraz dyrektora Departamentu Polityki Wschodniej w latach 2006–2007. Na początku 2008 objął stanowisko zastępcy dyrektora Departamentu Strategii i Planowania Polityki Zagranicznej MSZ.

Od 21 lutego 2008 do 31 sierpnia 2008 był głównym doradcą premiera Donalda Tuska w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

31 sierpnia 2008 otrzymał nominację, a 9 września objął stanowisko ambasadora w Rumunii. Funkcję tę pełnił do 2010.

18 listopada 2010 otrzymał nominację na ambasadora RP w Rosji, a 30 listopada złożył listy uwierzytelniające.

Przypisy

  1. Jacek Borkowicz, Jacek Cichocki, Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz (red.): Okręt Koszykowa. Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich, 2007, s. 378. ISBN 978-83-01-15350-2. (pol.)

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Federacja czy rozpad Rosji?, Warszawa: Ośrodek Studiów Wschodnich 1994.
  • W poszukiwaniu tożsamości społecznej. Inteligencja baszkirska, buriacka i tatarska wobec kwestii narodowej w Cesarstwie Rosyjskim i ZSRR, Lublin: IESW 2001 ISBN 83-85854-68-1
  • Czy Rosja przetrwa do roku 2000, Warszawa 1993 (wyd.2 2003).
  • Rosja i narody. Ósmy kontynent. Szkic dziejów Eurazji, Warszawa: Wydawnictwo MG 2009.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]