Wojciech Zamecznik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Wojciech Zamecznik (ur. 13 stycznia 1923 w Warszawie, zm. 12 maja 1967) – polski artysta, z wykształcenia architekt, zajmował się ponadto fotografią, filmem, grafiką użytkową, typografią, wystawiennictwem i scenografią. Znany jest z eksperymentalnego wykorzystania fotografii w tworzeniu plakatu. Od 1964 był członkiem Alliance Graphique Internationale[1].

Swoją drogę twórczą rozpoczął tuż po II wojnie światowej. Początkowo zajmował się głównie wystawiennictwem i scenografią tworzoną dla Teatru Małego w Warszawie. Był współautorem m.in. oprawy plastycznej wystawy Warszawa oskarża, a za projekt dla Pawilonu Czterech Kopuł (wykonanego wraz z bratem stryjecznym, Stanisławem Zamecznikiem i zrealizowanego w 1948) został nagrodzony na I Ogólnopolskiej Wystawie Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej (1952).

Wojciech Zamecznik znany jest przede wszystkim jako plakacista, zaprojektował ich ponad 200[1]. Początkowo wykonywał plakaty malarskie, głównie filmowe. W 1949 wprowadził po raz pierwszy fotografię do swojego projektu[1]. Na początku stosował fotomontaże, potem eliminującą półtony technikę fotogramu. W 1950 w plakacie Festiwal Filmów Radzieckich po raz pierwszy użył efektu rastra widocznego po dużym powiększeniu fotografii[2]. Podobną metodę zastosował w plakacie do filmu Rodzina Sonenbrucków z 1951 wyróżnionym na I Ogólnopolskiej Wystawie Plakatu (1953) oraz w plakacie do filmu Celuloza[3]. Fotogramy tworzone poprzez rozmaite eksperymenty takie jak prześwietlanie, chemiczna obróbka zdjęcia czy zestawianie pozytywu z negatywem były podstawą wykonania takich plakatów jak np. filmowe Kobieta w oknie (1958)[4] czy Proces został odroczony. Za plakat Pociąg z 1959[5] artysta otrzymał nagrodę im. H. Toulouse-Lautreca na Międzynarodowej Wystawie Plakatu Filmowego w Paryżu (1961) oraz dyplom za najlepszy plakat filmowy na Wystawie Plakatu w São Paulo (1962)[2].

Styl Wojciecha Zamecznika jest określany jako poważny i surowy, które to cechy potrafiły wybrzmiewać nawet w tak trywialnym temacie jak plakat cyrkowy (Cyrk, 1963[6]). Jednakże w jego twórczości było też miejsce na anegdotę, jak np. w plakacie do filmu Nieznośna dziewczyna (1957).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Wojciech Zamecznik w serwisie Culture.pl
  2. 2,0 2,1 Maria Kurpik, W potajemnym warsztacie. Wojciech Zamecznik (1923–1967) w: 2+3 D, 3/2008, ISSN 1642-7602.
  3. Cinema Poster: Celuloza, 1954, przedruk w 1979.
  4. Cinema Poster: Kobieta w oknie, 1958.
  5. Cinema Poster: Pociąg, 1959.
  6. Contemporary Posters: Cyrk, 1963.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]