Województwo podlaskie (I Rzeczpospolita)

	Województwo podlaskie
	Herb
	; Województwo podlaskie na mapie I Rzeczypospolitej
Nazwa łacińska	Palatinatus Podlachiae
Istniało	1513–1795
Prowincja	Małopolska
Stolica	Drohiczyn
Sejmik	Drohiczyn
Wojewoda	zobacz: wojewodowie podlascy
Liczba powiatów	3
Liczba senatorów	2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Ten artykuł dotyczy województwa podlaskiego I Rzeczypospolitej. Zobacz też: województwo podlaskie.

Województwo podlaskie (łac. Palatinatus Podlachiae), województwo I Rzeczypospolitej istniejące w latach 1513–1795 ze stolicą w Drohiczynie.

Spis treści

Utworzone zostało przez króla Zygmunta Starego w 1513 poprzez podział województwa trockiego i do 1569 należało do Wielkiego Księstwa Litewskiego. Stolicą był Drohiczyn. Na mocy unii lubelskiej zostało włączone do Korony^[1].

Do senatu wprowadzało 2 senatorów większych: wojewodę i kasztelana podlaskich. Popis pospolitego ruszenia województwa odbywał się w Drohiczynie, który później uważano za stolicę województwa.

ziemia drohicka - szlachta tej ziemi sejmiki odbywała w Drohiczynie, wybierając 2 posłów na sejm. Tam też był sąd grodzki. Sąd ziemski sprawowany był w Drohiczynie, Miedznej, Sokołowie Podlaskim, Mokobodach.
ziemia mielnicka - szlachta tej ziemi sejmiki odbywała w Mielniku, gdzie wybierała 2 posłów na sejm. Tam też odbywały się sądy grodzkie i ziemskie.
ziemia bielska - szlachta tej ziemi sejmiki odbywała w Bielsku Podlaskim, gdzie wybierała 2 posłów na sejm. Tam były sądy grodzie i ziemskie.

Wszystkie te ziemie wybierały na zmianę 2 deputatów do Trybunału Koronnego.

Herbem województwa były połączone 2 herby: polski i litewski - orzeł bez korony w polu czerwonym i Pogoń litewska.