Województwo pomorskie (II Rzeczpospolita)
| województwo pomorskie | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
województwo pomorskie na mapie Polski |
|||||||||||||||||
| Utworzone | 12 sierpnia 1919 | ||||||||||||||||
| Stolica województwa | Toruń | ||||||||||||||||
| Urząd Wojewódzki | Toruń, Fosa Staromiejska 31-33 | ||||||||||||||||
| Wojewoda | ostatni: Władysław Raczkiewicz | ||||||||||||||||
| Powierzchnia w 1921 | 16 386 km² | ||||||||||||||||
| Powierzchnia w 1939 | 25 683 km² | ||||||||||||||||
| Ludność | 935.643 mieszk. (1921) 1.884.400 mieszk. (1931) |
||||||||||||||||
| Gęstość zaludnienia | 57,1 mieszk./km² (1921) 73 mieszk./km² (1931) |
||||||||||||||||
| Tablica rejestracyjna | PM | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Województwo pomorskie – województwo II Rzeczypospolitej istniejące w latach 1919–1939 ze stolicą w Toruniu.
Województwo pomorskie w okresie II Rzeczypospolitej powstało 12 sierpnia 1919 r. z części terenów dawnego zaboru pruskiego (Prusy Zachodnie) na podstawie "Ustawy o tymczasowej organizacji zarządu byłej dzielnicy pruskiej"[1]. Jednak dopiero w styczniu 1920 r. po wkroczeniu na Pomorze wojsk generała Hallera mogła tam się zorganizować polska administracja. Zamieszkane było w większości przez Polaków i Kaszubów, dość liczną społeczność stanowili jednak Niemcy (szczególnie na terenach pogranicznych). Niemcy nigdy nie pogodziły się z utratą "korytarza" i aż do 1933 r. dążyły do jego pokojowej aneksji.
- Stolica województwa: Toruń
- Główne miasta: Brodnica, Chełmno, Gdynia, Grudziądz, Starogard, Wejherowo
Spis treści |
[edytuj] Podział administracyjny
Powiaty: pucki (do 1928 roku), wejherowski, kartuski, kościerski, chojnicki, starogardzki, tczewski, gniewski (do 1933 roku), świecki, tucholski, sępoleński, chełmiński, grudziądzki, toruński, wąbrzeski, brodnicki, działdowski, lubawski (z siedzibą w Nowym Mieście Lubawskim) i grodzki gdyński (od 1929 r.)
[edytuj] Gospodarka
Według danych pochodzących z Wielkiej ilustrowanej encyklopedji powszechnej "Gutenberga" z 1934 roku na 1 km² mieszkało na Pomorzu 57,1 mieszkańców, na ludność w miastach przypadało 25% ogółu ludności. Z ogólnej powierzchni 1 mln 587 tys ha grunty orne zajmowały 56,1%, łąki 6,1%, pastwiska 3,2%, sady i ogrody 0,9%, lasy 22,8%, a nieużytki 10,9%. W gospodarstwach rolnych przeważała własność średnia i wielka. Gospodarstwa małe (2-5 ha) zajmowały 3%, średnie (5-20 ha)20,7%, wielkie (od 20 ha) 74,7% ogólnej powierzchni gruntów ornych. Hodowla bydła odgrywała małą rolę. Koni było w 1929 roku na obszarze województwa 158.444 sztuk, bydła rogatego 395.210 sztuk, a owiec i kóz 205.740 sztuk.
Rolnictwem i pokrewnymi zajęciami zajmowało się 61,9% ogółu mieszkańców, przemysłem 13,5%, handlem 3,6%, komunikacją 5,8% inne zajęcia 4,6%. Znaczną rolę odgrywało Rybołówstwo, zwłaszcza morskie. Tym ostatnim zajmowało się w 1929 roku 1370 osób na 1031 łodziach co dało 27.829 kwintali ryb (głównie flądry i szproty.
[edytuj] Historia
1 kwietnia 1938 r. dokonano zmian granic województwa. Z województwa poznańskiego przyłączono powiaty: wyrzyski, szubiński, bydgoski, inowrocławski, a także Chełmce i Kruszwicę z powiatu mogileńskiego[2]. Z województwa warszawskiego przyłączono powiaty: nieszawski, rypiński, lipnowski i włocławski. Powiat działdowski został przyłączony do województwa warszawskiego. Zmiana ta miała na celu zatarcie granic rozbiorowych, ale przyniosła też nowe problemy, ponieważ w granicach województwa pomorskiego znalazł się silny ośrodek miejski – Bydgoszcz, która zaczęła aspirować do roli stolicy województwa. Od tego momentu na oznaczenie województwa używano także nazwy Wielkie Pomorze. W 1939 r. województwo, wbrew prawu międzynarodowemu, zostało w większości (oprócz powiatów szubińskiego, inowrocławskiego, nieszawskiego i włocławskiego) włączone do III Rzeszy, do Okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie. Na terenie województwa działały organizacje państwa podziemnego Grunwald (organizacja konspiracyjna)[3]. W 1945 uległo podziałowi na dwa odrębne regiony: województwo gdańskie oraz pomorskie (od 1950: bydgoskie). Toruń zdegradowano do siedziby powiatu miejskiego.
[edytuj] Administracja
Jedyne województwo (obok województwa poznańskiego), w którym istniał samorząd stopnia wojewódzkiego. Działał on na podstawie przepisów popruskich. Organami tego samorządu były: sejmik wojewódzki, wydział wojewódzki oraz starosta krajowy.
Główne urzędy i instytucje znajdowały się w Toruniu w mniejszym stopniu w Grudziądzu, Gdyni oraz Bydgoszczy. Najważniejsze to:
- Pomorski Urząd Wojewódzki w Toruniu,
- Okręg Szkolny Pomorski w Toruniu,
- Sąd Apelacyjny w Toruniu,
- Prokuratura Apelacyjna w Toruniu,
- Sąd Okręgowy (Toruń, Grudziądz, Starogard Gdański, Chojnice),
- Dyrekcja Okręgowa Kolei Państwowych Toruń (od 1933 roku),
- Sąd Administracyjny w Toruniu
- Starostwo Krajowe Pomorskie w Toruniu,
- Państwowe Urzędy Budownictwa Melioracyjnego (Toruń, Tczew)
- Pomorski Zakład Ubezpieczeń w Toruniu,
- Urząd Pośrednictwa Pracy (Toruń, Grudziądz, Tczew),
- Komenda Wojewódzka Policji Państwowej w Toruniu,
- Dowództwo Okręgu Korpusu nr VIII w Toruniu,
- Wojskowy Sąd Okręgowy w Grudziądzu,
- Pomorska Izba Skarbowa w Grudziądzu(od 1936 w Toruniu),
- Dyrekcja Lasów Państwowych w Toruniu (Dyrekcja Lasów Państwowych w Bydgoszczy została zlikwidowana w 1933 roku)
- Inspektorat Pracy XI okręgu w Toruniu,
- Okręgowy Urząd Ziemski w Grudziądzu (likwidacja w 1933 roku, włączenie do struktur Urzędu Wojewódzkiego w Toruniu)[4]
- Dyrekcja Poczt i Telegrafów w Bydgoszczy,
- Dyrekcja Dróg Wodnych II w Toruniu,
- Urząd Handlu Morskiego w Gdyni,
- Archiwum państwowe w Toruniu,
- Izby Przemysłowo- Handlowe (Toruń, Grudziądz, Bydgoszcz),
- Pomorska Izba Rolnicza w Toruniu,
- Pomorska Izba Rzemieślnicza w Grudziądzu (od 1934 roku w Toruniu)[5]
- Inspektorat Armii w Toruniu[6]
[edytuj] Wojewodowie pomorscy
- Stefan Łaszewski – 19 października 1919-2 lipca 1920
- Jan Brejski – 2 lipca 1920-24 maja 1924
- Stanisław Wachowiak – 24 października 1924-sierpień 1926
- Mieczysław Seydlitz – sierpień 1926-październik 1926
- Kazimierz Młodzianowski – 12 października 1926-4 lipca 1928
- Wiktor Wrona-Lamot – 28 sierpnia 1928-18 listopada 1931
- Stefan Kirtiklis – 18 listopada 1931-14 lipca 1936
- Władysław Raczkiewicz – 16 lipca 1936-30 września 1939
- Delegat Rządu dla Pomorza Antoni Antczak, urzędował w Warszawie 1941-1944[7]
[edytuj] Oświata
Analfabetów było (w 1921) zaledwie 5,2% ludności. W roku szkolnym 1929/30 było na Pomorzu 1.384 szkół powszechnych z 3.222 nauczycielami 132.114 uczniów, z których 127.869 uczęszczało do szkół polskich, a 4.245 do szkół niemieckich. Szkół średnich było 32, 8 seminariów nauczycielskich, a szkół zawodowych 23. Czasopism ukazywało się (1929 rok) 108 w tym 95 polskich i 13 niemieckich. Dzienników było 13 (w tym 7 w Toruniu), najważniejsze to Słowo Pomorskie, Dzień Pomorza, Głos Robotnika.
Najważniejsze Szkoły Zawodowe na Pomorzu:
- Szkoły techniczne typu wyższego:
- Tczew do 1930 roku/Gdynia od 1930 roku – Szkoła Morska Wydziały: Żeglugi i mechaniki okrętowej
- Szkoły techniczne typu zasadniczego:
- Bydgoszcz – Państwowa Szkoła Przemysłowa – Cukiernictwo i młynarstwo, grafika przemysłowa, kurs młynarski, Szkoła rzemieślniczo-przemsłowa
- Grudziądz – Państwowa Szkoła Budowy Maszyn – Wydział Mechaniczny, Państwowa Szkoła Przemysłowych Mistrzów Mechaników
- Szkoły Muzyczne:
- Toruń – Konserwatorium Pomorskiego Towarzystwa Muzycznego
- Szkoły Handlowe Koedukacyjne:
- Szkoły Żeńskie:
- Kościerzyna – Państwowa Szkoła Żeńska – gospodarstwo domowe, krawiectwo, zdobnictwo, handel
- Szafarnia – Średnia Szkoła Przetwórstwa Mlecznego
- Toruń – Państwowa Szkoła Zawodowa Żeńska – krawiectwo, bieliźniarstwo, gospodarstwo domowe
- Szkoły Średnie Państwowe
- Gimnazjum Niemieckie Humanistyczne w Toruniu
- Seminaria Nauczycielskie:
- Szkoły średnie prywatne:
- Męskie –
- Pelplin – Collegium Marianum
- Toruń Stawki – Gimnazjum oo. Redemptorystów
- Górna Grupa i Kartuzy – Gimnazja
- Chojnice, Grudziądz, Tczew – Gimnazja Niemieckie
- Żeńskie –
- Kościerzyna, Toruń- Gimnazjum Humanistyczne
[edytuj] Ludność
Ludność województwa w 1921 roku wynosiła 935.643 osób[8].
Podział ludności ze względu na narodowość[8]:
Podział ludności ze względu na wyznanie[8]:
- rzymskokatolickie - 79,6%; 744.699
- ewangelickie - 19,6%; 183.678
- Innego chrześcijańskiego - 0,4%; 4.140
- mojżeszowe - 0,3%; 2.927
Przypisy
- ↑ Dz. U. z 1919 r. Nr 64, poz. 385
- ↑ Dz.U. 1937 nr 46 poz. 350
- ↑ Polska Podziemna na Pomorzu w latach 1939-1945
- ↑ Nowości – Z pomorskim rolnictwem – przed wojną i po wojnie
- ↑ Słowo Pomorskie 21 listopad 1934 rok
- ↑ Kalendarz Pomorski na rok 1928
- ↑ [1]
- ↑ 8,0 8,1 8,2 Wg publikacji: Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom XI - Województwo Pomorskie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
|
||||||||||||||
|
|||||||||||||