Województwo wołyńskie (I Rzeczpospolita)

Województwo wołyńskie
Herb
Województwo wołyńskie na mapie I Rzeczypospolitej
Nazwa łacińska	Palatinatus Volhynensis
Istniało	1566–1795
Prowincja	Małopolska
Stolica	Łuck
Sejmik	Łuck
Wojewoda	zobacz: wojewodowie wołyńscy
Powierzchnia	38 300 km²
Liczba powiatów	3
Liczba senatorów	3

Prowincja małopolska Korony Polskiej (na czerwono) z zaznaczonym terenem województwa wołyńskiego, 1635

Województwo wołyńskie – województwo Korony I Rzeczypospolitej, część Małopolski. Utworzone w 1566, na sejmie w Lublinie w roku 1569 przyłączone do Korony. Istniało do III Rozbioru Polski w 1795 r. Herbem województwa był biały krzyż w czerwonym polu z tarczą sercową z białym orłem. Senatorów większych było w województwie wołyńskim trzech: biskup łucki, wojewoda i kasztelan wołyńscy. Województwo dzieliło się na trzy powiaty: łucki, włodzimierski i krzemieniecki. Każdy z tych powiatów miał swoje starostwo grodowe w mieście powiatowym. Sejmikowało zaś województwo w Łucku, obierając z każdego powiatu po dwóch posłów sejmowych i jednym deputacie.

Wojewodowie

• Janusz Ostrogski (od 1558)
• Aleksander Czartoryski (od 1566)
• Aleksander Ostrogski (od 1593)
• Adam Aleksander Sanguszko (1630-1653)
• Mikołaj Jerzy Czartoryski (od 1657)
• Michał Jerzy Czartoryski (od 1661)
• Mikołaj Hieronim Sieniawski (od 1679)
• Jan Stanisław Jabłonowski (1693-1697)
• Jan Stadnicki (do 1713)
• Atanazy Miączyński (25 sierpnia 1713-1723)
• Stanisław Ledóchowski (26 marca 1724-1726)
• Michał Potocki (od 1726)
• Franciszek Salezy Potocki (1755)
• Józef Kanty Ossoliński (1757-1775)

Zobacz też

• Województwo wołyńskie (1793)
• Województwo włodzimierskie
• Wołyń

Linki zewnętrzne

• Województwo wołyńskie w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r.

Źródła

Z. Zychyliński "Złota księga szlachty polskiej" T. XIII, s. 210 Miączyńscy herbu Suchekomnaty