Województwo wołyńskie (I Rzeczpospolita)
| Województwo wołyńskie | |||
|
|||
 Województwo wołyńskie na mapie I Rzeczypospolitej |
|||
| Nazwa łacińska | Palatinatus Volhynensis | ||
| Istniało | 1566–1795 | ||
| Prowincja | małopolska | ||
| Stolica | Łuck | ||
| Sejmik | Łuck | ||
| Wojewoda | zobacz: wojewodowie wołyńscy | ||
| Powierzchnia | 38 324 km² | ||
| Liczba powiatów | 3 | ||
| Liczba senatorów | 3 | ||
Województwo wołyńskie – województwo Korony I Rzeczypospolitej, część prowincji małopolskiej. Utworzone w 1566, na sejmie w Lublinie w roku 1569 przyłączone do Korony[1]. Istniało do III Rozbioru Polski w 1795 r. Herbem województwa był biały krzyż w czerwonym polu z tarczą sercową z białym orłem. Senatorów większych było w województwie wołyńskim trzech: biskup łucki, wojewoda i kasztelan wołyńscy. Województwo dzieliło się na trzy powiaty: łucki, włodzimierski i krzemieniecki. Każdy z tych powiatów miał swoje starostwo grodowe w mieście powiatowym. Sejmikowało zaś województwo w Łucku, obierając z każdego powiatu po dwóch posłów sejmowych i jednym deputacie.
| Powiat | Powierzchnia w mil² | Powierzchnia w km² |
|---|---|---|
| powiat łucki | 374,30 | 20609,10 |
| powiat włodzimierski | 122,65 | 4212,00 |
| powiat krzemieniecki | 245,23 | 13502,70 |
| Razem (województwo) Σ | 742,18 | 38323,80 |
Spis treści |
Wojewodowie [edytuj]
- Janusz Ostrogski (od 1558)
- Aleksander Czartoryski (od 1566)
- Aleksander Ostrogski (od 1593)
- Adam Aleksander Sanguszko (1630-1653)
- Mikołaj Jerzy Czartoryski (od 1657)
- Michał Jerzy Czartoryski (od 1661)
- Mikołaj Hieronim Sieniawski (od 1679)
- Jan Stanisław Jabłonowski (1693-1697)
- Jan Stadnicki (do 1713)
- Atanazy Miączyński (25 sierpnia 1713-1723)
- Stanisław Ledóchowski (26 marca 1724-1726)
- Michał Potocki (od 1726)
- Franciszek Salezy Potocki (1755)
- Józef Kanty Ossoliński (1757-1775)
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Województwo wołyńskie w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom XIII (Warmbrun – Worowo) z 1893 r.
Bibliografia [edytuj]
Z. Zychyliński "Złota księga szlachty polskiej" T. XIII, s. 210 Miączyńscy herbu Suchekomnaty
Przypisy
- ↑ Volumina Legum T. II s.
- ↑ Aleksander Jabłonowski: Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. VIII: Ziemie ruskie. Wołyń i Podole. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1889, s. 12.
|
||||||||||||||||
