Wojna armeńsko-gruzińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wojna armeńsko-gruzińska - konflikt zbrojny między Demokratyczną Republiką Armenii a Demokratyczną Republiką Gruzji od 7 grudnia do 31 grudnia 1918.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Upadek Imperium Osmańskiego i Cesarstwa Rosyjskiego w wyniku I wojny światowej spowodował ruchy niepodległościowe w rejonie Kaukazu, na pograniczu rosyjsko-tureckim zamieszkiwanym od czasów starożytnych zarówno przez chrześcijańskich Ormian jak i Gruzinów. Obydwa narody dążyły do utworzenia niepodległych państw z terenów, do których wysuwały historyczne prawa.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

W lipcu 1918 r. uzbrojone oddziały gruzińskie opanowały prowincję Lori, zamieszkiwaną w większości przez ludność ormiańską. Armenia zajęta walkami z armią turecką nie mogła odpowiedzieć na ten krok zbrojnie. Gruzja zaproponowała przyłączenie się do Republiki Górskiej Północnego Kaukazu, co rząd w Erywaniu odrzucił. Początkiem grudnia Ormianie wysłali w kierunku Lori, Brochalo i Akhalkalaki wojska z zadaniem ich opanowania. 11 grudnia Ormianie odnieśli zwycięstwo nad oddziałami gruzińskimi pod Sanahin w Lori, co dało możliwość zajęcia tej prowincji. Mediacja Brytyjczyków zakończyła walki z końcem miesiąca.

Rezultat[edytuj | edytuj kod]

Obie strony konfliktu zakończyły wojnę w styczniu 1919, dzięki pośrednictwu Wielkiej Brytanii. Porozumienie zostało zawarte w atmosferze wzajemnej nieufności. Wojna okazała się zbyt kosztowna dla obu krajów, które wcześniej poniosły duże straty (zwłaszcza Armenia) w wyniku tureckiej polityki narodowościowej. Armenia zgodziła się odstąpić Gruzji Ardahan i Akhalkalaki, w zamian za prowincje Lori i Borchalo.