Wojna domowa w Kolumbii (1899-1902)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojna domowa w Kolumbii 1899-1902
Palonegro & Peralonso Map.jpg
Miejsca większych starć
Czas 1899-1902
Miejsce Kolumbia
Terytorium Kolumbia
Wynik Podpisanie układu pokojowego
Strony konfliktu
Flag of the President of Colombia.svg konserwatyści Kolumbia liberałowie
Dowódcy
Ramón González Valencia Rafael Uribe Uribe
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane

Wojna domowa w Kolumbii (zwana wojną 1000 dni) miała miejsce w latach 1899-1902.

W roku 1899 rządy w Kolumbii sprawował wiceprezydent José Manuel Marroquin, który dążył do dyktatury, przyczyniając się do poważnego kryzysu ekonomicznego. W czerwcu bunt przeciwko władzy wiceprezydenta wzniecili liberałowie. W październiku 1899 r. po wprowadzeniu stanu wyjątkowego w kraju doszło do wybuchu wojny domowej, która spustoszyła kraj. Pierwszy większy sukces liberałowie odnieśli w grudniu, pokonując siły prezydenckie w bitwie na rzece Peratonco.

W roku 1900 wojska rządowe zwyciężyły liberałów w bitwach pod Bucaramangą oraz Potonegro. Z kolei w styczniu 1901 r. ponownie górą byli liberałowie, których oddziały odparły atak przeciwnika na miasto Chita w Andach. Największą klęskę wojska rządowe poniosły 30 lipca 1902 r. w Aquadulce, gdzie skapitulowało 3500 żołnierzy, 13 generałów oraz 500 oficerów. W listopadzie 1902 r. doszło do rokowań pokojowych na pokładzie krążownika marynarki wojennej USA Wisconsin, w wyniku których obie strony podpisały układ kończący wojnę.

1000tropas.jpg

  • Żołnierze w czasie Wojny Tysiąca Dni

Wisconsin-treaty.png

  • Rokowania na pancerniku Wisconsin

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Ryniewicz, Leksykon bitew świata, Wyd. Alma-press, Warszawa 2004.