Wojna gruzińsko-osetyjska 1918-1920
Wojna gruzińsko-osetyjska 1918-1920 – wojna toczona w latach 1918-1920 pomiędzy wojskami powstałej w 1918 r. Demokratycznej Republiki Gruzji a dążącymi do odzyskania państwowości Osetyjczykami.
Przyczyny [edytuj]
Po rewolucji lutowej, gdy załamała się carska administracja w Osetii Południowej utworzono Narodową Radę Osetyjczyków, próbowała ona przekształcić się we władzę całej Osetii. Bolszewicy zdobyli w Radzie przewagę i zaczęli forsować włączenie Osetii do państwa radzieckiego.
Wojna [edytuj]
W roku 1918 powstała niepodległa Gruzja, której armia podjęła walki z siłami osetyjskimi. Osetyjczycy przeprowadzili w Cchinwali czystki etniczne na ludności gruzińskiej[potrzebne źródło]. 22 marca 1918 Osetyjczycy zostali wyparci z miasta, a Gruzini zniszczyli osetyjskie siły.
Ponowne walki wybuchły w roku 1919, a w roku następnym Osetyjczycy uzyskali poparcie Lenina, jednak wobec wojny z Polską Rosjanie wycofali się konfliktu. 8 maja 1920 roku podpisano pokój, który gwarantował granice gruzińskie i pozostawiał Osetię Południową w jej granicach. Bez rosyjskiej pomocy Osetyjczycy przegrali wojnę.
Epilog [edytuj]
Po zakończeniu wojny z Polską Lenin miał rozwiązane ręce w sprawie kaukaskiej; w 1921 roku w Gruzji zwyciężyli bolszewicy, a w 1922 r. Gruzińska Socjalistyczna Republika Radziecka, będąca częścia Zakaukaskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej stała się częścią ZSRR; Osetia Południowa jako obwodem autonomicznym pozostała w granicach Gruzińskiej SRR (Południowoosetyjski Obwód Autonomiczny).
