Wojna hiszpańsko-marokańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Spain (1785-1873 and 1875-1931).svg Wojny hiszpańsko-marokańskie Star of Morocco (unbordered).svg

Larache (1689) - Melilla (1774-1775) - Wojna hiszpańsko-marokańska (1859-1860) - Tetouan (1860) - Wad Ras (1860) - Castillejos (1860) - Wojna hiszpańsko-marokańska (1893) - Wojna o Rif (1920-1926) - Wojna o Ifni (1957-1958)

Bitwa pod Tetuanem pędzla Dionisia Fierros Álvarez

Wojna hiszpańsko-marokańskakonflikt zbrojny między tymi państwami, który rozgrywał się w latach 1859-1860.

Napięcie między Hiszpanią a Marokiem rozpoczęło się od ataku rifeńskich piratów na statek "San Jose". Pezpośrednim powodem wypowiedzenia wojny przez Hiszpanię w dniu 22 października 1859 r. były ataki muzułmaśkiego plemienia Andżera na hiszpańską enklawę Ceuta znajdującą się na terenie Maroka.

Hiszpanie zaatakowali Maroko wysyłając tam armię w sile 48 tys. ludzi pod osobistym dowództwem premiera Leopolda O'Donnella. Walki ułożyły się po myśli Hiszpanów, a zwycięstwo generała Juana Prima y Pratsa i opanowanie Tetuanu 6 lutego 1860 r. utwierdziło ich militarne zwycięstwo.

Przed Hiszpanami stanęły jednak problemy finansowe związane z wydatkami wojennymi oraz epidemia cholery dziesiątkująca jej armię. Maroko rozdarte wojnami plemiennymi nie było w stanie wykorzystać sytuacji. Dopiero pod naciskiem Brytyjczyków doszło dnia 26 kwietnia[potrzebne źródło] 1860 r. do podpisania układu pokojowego. Hiszpanie otrzymali odszkodowanie wojenne, a do czasu ich spłat mieli prawo okupować miasto Tanger. Ich enklawy Ceuta i Melilla zostały nieznacznie powiększone, mogli też założyć faktorię handlową na Przylądku Juby. Straty obu stron w konflikcie to 10000 po stronie hiszpańskiej ( z czego 4000 to ofiary cholery) i 6000[potrzebne źródło] po stronie marokańskiej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]