Wojna indyjsko-pakistańska (1965)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Druga wojna indyjsko-pakistańska
Spór o Kaszmir
18Cav on move.jpg
Indyjskie czołgi M4 Sherman
Czas sierpień - 23 września 1965
Miejsce Pakistan, Kaszmir, Bengal
Terytorium Azja
Wynik zawieszenie broni przy udziale ONZ
Strony konfliktu
 Indie  Pakistan
Dowódcy
Indie Joyanto Nath Chaudhuri
Indie Harbaksh Singh
Indie Arjan Singh
Pakistan Ayub Khan
Pakistan Musa Khan
Pakistan Tikka Khan
Siły
nieznane ok. 150 samolotów
Straty
Źródła niezależne:
3000 ludzi
ok. 175 czołgów straconych
60-75 samolotów straconych
Źródła indyjskie:
59 samolotów straconych
Źródła pakistańskie:
110 samolotów straconych
Źródła niezależne:
3800 ludzi
200 czołgów straconych
20 samolotów straconych
Źródła pakistańskie:
19 samolotów straconych
Źródła indyjskie:
73 samoloty stracone
280 czołgów straconych

Druga wojna indyjsko-pakistańska (również II wojna o Kaszmir) – wojna pomiędzy Indiami a Pakistanem, trwająca między sierpniem a wrześniem 1965 roku. Wojna była wynikiem licznych incydentów granicznych, a jej bezpośrednią przyczyną była, zakończona porażką, próba wzniecenia antyindyjskiego powstania w Kaszmirze, przez pakistańskie grupy dywersyjne.

Wojna zakończyła się zawieszeniem broni osiągniętym przy udziale ONZ oraz podpisaniem w 1966 roku deklaracji taszkienckiej, w której obie strony zobowiązały się do wycofania wojsk poza linię demarkacyjną oraz do pokojowego rozwiązania sporu o Kaszmir.

Zniszczone i porzucone przez wojska pakistańskie czołgi M47 Patton w pobliżu Khemkaran. Około 97 pakistańskich czołgów zostało zniszczonych bądź zdobytych przez wojska indyjskie podczas bitwy o Asal Uttar

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]