Wojna króla Wilhelma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojna króla Wilhelma
Wojna Francji z Ligą Augsburską
King williams war.svg
Czas 1689 – 1697
Miejsce Ameryka Północna
Wynik Traktat w Rijswijk
status quo ante bellum
Strony konfliktu
 Anglia
Anglia Angielskie Kolonie
Irokezi
 Francja
 Nowa Francja
Indianie kanadyjscy
Dowódcy
William Phips
Benjamin Church
Pieter Schuyler
Louis de Buade de Frontenac
Pierre Le Moyne d'Iberville
Claude-Sébastien de Villieu
Joseph-François Hertel de la Fresnière
Wojna palatynacka oraz w jej ramach: Wojna irlandzka, Wojna króla Wilhelma

BantryCochemMoguncjaBonnWalcourtFleurusBeachy HeadBoyneQuebecStaffardaAughrimLeuzeBarfleur / La HougueNamurSteenkerkeNeerwindenMarsagliaLagosCamaretTerTexelDogger BankZatoka HudsonaCartagena (1697)

Wojna króla Wilhelmawojna kolonialna (część Wojny Ligi Augsburskiej) w Ameryce Północnej, prowadzona pomiędzy Anglią a Francją w latach 1689 do 1697. Teatrem działań były północne obszary kontynentu.

W pierwszej fazie wojny siły francuskie prowadzone przez przyszłego założyciela Luizjany, Pierre LeMoyne d'Iberville, działając z bazy w Nowej Francji, uderzyły na tereny zajmowane przez Kompanię Zatoki Hudsona na Ziemi Ruperta i zajęły wszystkie forty i faktorie kompanii. Kulminacją tych działań była bitwa na Zatoce Hudsona. Francuzi zdołali opanować również Nową Fundlandię. Przy pomocy indiańskich sojuszników, Francuzi prowadzili działania dywersyjne wzdłuż północnych granic Nowej Anglii. W odpowiedzi na ofensywne kroki Francuzów, William Phips, pierwszy gubernator królewski Massachusetts, przeprowadził kontrofensywę, która doprowadziła do zajęcia Akadii. Brytyjczycy planowali dalszą ofensywę na Nową Francję, lecz utknęła ona w martwym punkcie, sprowadzając się do granicznych potyczek. Wojnę zakończył traktat w Rijswijk zawarty w 1697, przywracający przedwojenny status.